Uzasadnienie
J. W. przesłał 17 maja 2016 r. drogą elektroniczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] r., w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 18 maja 2016 r., wykonanym tego samego dnia, wydrukowana skarga została przesłana na adres organu odwoławczego.
Po jej ponownym przekazaniu do sądu, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 16 czerwca 2016 r. wezwał stronę skarżącą do podpisania skargi lub nadesłania jej podpisanego egzemplarza oraz do złożenia odpisu skargi. Wezwanie doręczono do rąk strony 22 czerwca 2016 r.
W zakreślonym terminie, skarżący nie przesłał podpisanej skargi ani też jej nie podpisał. Przesłał natomiast drogą elektroniczną pismo wydrukowane 28 czerwca 2016 r., w którym stwierdził, że jego skarga została złożona pismem elektronicznym i podpisana elektronicznie. Oświadczył ponadto, że nie zrezygnował z doręczania pism drogą elektroniczną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W punkcie wyjścia wskazać należy, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma regulacji, która przewidywałaby możliwość wnoszenia drogą elektroniczną pism procesowych opatrzonych bezpiecznym podpisem elektronicznym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpisem jest zaś znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 298). W art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest więc mowa o podpisie własnoręcznym, z wyjątkiem przypadków niemożności podpisania pisma przez stronę, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a.
W postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest zatem dopuszczalne wniesienie pisma procesowego drogą elektroniczną opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym (uchwała NSA z 12 maja 2014 r., I OPS 10/13, ONSAiWSA z 2014 r. nr 5, poz. 70).
W orzecznictwie przyjmuje się jednocześnie, że pismo takie – po jego wydrukowaniu – jest dotknięte brakiem formalnym, który może być uzupełniony przez autora pisma poprzez złożenie podpisu własnoręcznego na jego wydruku, stosownie do treści powołanego wyżej art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Obowiązek podpisania pisma dotyczy w szczególności skargi skierowanej do sądu (art. 57 § 1 p.p.s.a.). Niedochowanie powyższego wymogu oznacza, że skarga dotknięta jest brakiem formalnym, przy czym brak ten może być przez stronę uzupełniony, do czego wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego jej egzemplarza. Doręczenie wezwania do usunięcia tego braku nastąpiło 22 czerwca 2016 r. Mając zatem na uwadze, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 29 czerwca 2016 r., a skarżący nie podpisał skargi, należało tę skargę odrzucić.
Uwzględniając powyższe sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., rozstrzygnął jak w sentencji.
ak