Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w Ł. uznał za bezskuteczne korekty zeznań CIT-8 o wysokości osiągniętego dochodu przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych.
Pismem z dnia [...] r. skarżąca wezwała Naczelnika Ł. Urzędu Skarbowego w Ł. do usunięcia naruszenia prawa.
Pismem z dnia [...] r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w Ł., podtrzymał swoje stanowisko zawarte w ww. postanowieniu.
Na powyższe postanowienie Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu. Zaskarżone postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Ł. należy bowiem do postanowień, na które nie przysługuje zażalenie.
Zgodnie z art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Jednakże żaden przepis Ordynacji podatkowej nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na ww. postanowienie. W myśl art. 237 Ordynacji podatkowej takie postanowienie (na które nie służy zażalenie), strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.
Z kolei zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Z kolei akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, to inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
Natomiast akty określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 to:
- decyzje administracyjne;
- postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Tryb wskazany w art. 52 § 3 P.p.s.a. odnosi się zatem tylko do aktów lub czynności innych niż:
- określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a.,
- pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego.
Oznacza to, że wbrew stanowisku skarżącego, art. 52 § 3 P.p.s.a. nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie, gdyż nie dotyczy on postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, bez względu na to czy służy na nie zażalenie czy nie.
Postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które nie służy zażalenie, które nie kończą postępowania, albo nie rozstrzygają sprawy co do istoty - w ogóle nie mogą być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.
Zaskarżone postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Ł. ma właśnie taki charakter.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.
P.Z-C.