Uzasadnienie
J. K. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza R. z dnia [...] nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za okres od 1- 7, 11,12,14, 15, 17 marca 2005 r. w kwocie 108,00 zł.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, podnosząc, iż uwzględniło tą skargę w całości i decyzją z dnia [...] nr [...] uchyliło zaskarżoną przez J. K. decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy R. z dnia [...]. nr [...] oraz umorzyło postępowanie podatkowe w sprawie wysokości zobowiązania podatkowego. Na powyższą okoliczność przedłożono wskazaną decyzję, w dniu 23 maja 2007r. zaś nadesłało dowód jej doręczenia skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Instytucję umorzenia postępowania reguluje przepis art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Stosownie do powołanego przepisu, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w trzech sytuacjach, a mianowicie:
- jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę, 2.w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania,
- gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie ma zastosowanie przepis pkt 3 powołanego przepisu. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego postępowania, zaś użyty w tym przepisie zwrot "stało się" oznacza wystąpienie przyczyn, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy.
Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn. Do przyczyn tych należy zaliczyć (przykładowo) wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji (postanowienia) przez organ, który wydał tę decyzję, w ramach tzw. samokontroli (art. 54 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), albo w sytuacji wygaśnięcia decyzji (postanowienia), będącej przedmiotem skargi (por. J.P.Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004, s.235 czy T. Woś, H. Knysiak, M. Romańska: Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 495).
W analizowanej sprawie, po wniesieniu przez J. K. skargi do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy R. z dnia [...] nr [...] oraz umorzyło postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości spornego zobowiązania podatkowego. Okoliczność ta czyni wydanie wyroku zbędnym, brak jest bowiem przedmiotu tegoż postępowania. Z tych względów uznać należało, iż postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w pkt 1 postanowienia, na podstawie art. 201 § 1 tej ustawy zaś orzekł jak w pkt 2 postanowienia.