Wyrok WSA w Łodzi z 13 września 2006 r., I SA/Łd 560/06

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi

Rozpoznanie

w Łodzi na rozprawie w dniu 13 września 2006 r.

Sprawa

sprawy ze skargi E. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia[...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od czynności cywilnoprawnych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.- G. w Ł. z dnia [...][...] i postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [..]

Skład

Sędzia NSA Bogusław Klimowicz przewodniczący
Sędzia NSA Teresa Porczyńska sprawozdawca
Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka
Asystent sędziego Żywilla Krac protokolant

Uzasadnienie

I SA/ Łd 560/06

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.– G. z dnia [...] nr [...] odmawiającej umorzenia zaległości w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 315,00 zł.

Zgodnie z art.4 ust.1 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego /Dz. U. Nr 203, poz.1966 ze zm./ wpływy z tytułu podatków od spadków i darowizn stanowią dochody gminy. Z art.18 ust.2 tej ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego wynika natomiast, że w przypadku podatków pobieranych przez Urząd Skarbowy, stanowiących w całości dochody jednostek samorządu terytorialnego, Naczelnik tego Urzędu może umarzać, odraczać termin zapłaty lub rozkładać na raty wyłącznie na wniosek lub za zgodą przewodniczącego zarządu jednostek samorządu terytorialnego. Działając zgodnie z cytowanym przepisem organ odwoławczy odmówił umorzenia zaległości mimo, jak wskazał w uzasadnieniu decyzji, bardzo trudnej sytuacji materialnej w jakiej znajduje się podatniczka. Podkreślił, że uznaniowość decyzji organu wynikająca z art.67a § 1 pkt.3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /t. jedn. Dz. U. Nr 8 z 2005 r., poz.60 ze zm./ w przedmiocie umorzenia zaległości podlega ograniczeniu z uwagi na fakt, że decyzja ta jest uzależniona od stanowiska zarządu gminy. W tej sprawie Prezydent Miasta Ł. postanowieniem z dnia [...] nr [...] nie wyraził zgody na umorzenie zaległości w podatku od czynności cywilnoprawnych.

W skardze na powyższą decyzję skarżąca zarzuca, że skoro postanowienie Prezydenta jest ostateczne to postępowanie podatkowe winno być przeprowadzone przed wysłaniem wniosku do Urzędu Miasta, a nie po podjęciu stanowiska przez Prezydenta. Postępowaniem takim pozbawiono podatniczkę, jak stwierdza, udziału w sprawie. Podkreśla, że jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji oraz powtórzył argumenty na jego uzasadnienie.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga jest uzasadniona. Przypomnieć należy, że przewidziana w art.67 § 1 Ordynacji podatkowej /po zmianach w art.67 a/ instytucja odraczania terminu płatności, rozkładania na raty i umarzania zaległości podatkowych opiera się na tzw. Uznaniu administracyjnym. Nie oznacza to jednak, że ustawodawca pozostawił organom zupełną swobodę w jej stosowaniu. Z brzmienia przepisu wynika jasno, że przewidziane w nim ulgi mogą być udzielane w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym. Oznacza to, że organ zobowiązany jest zbadać przed podjęciem decyzji istnienie bądź nie tych przesłanek i uzasadnić swoje stanowisko. Kierunek rozstrzygnięcia pozostaje w sferze uznania organu. Nie można jednak uznać za prawidłową decyzji, w której pominięto element materialnych przesłanek powołanego przepisu.

Zgodnie z art.18 ust.1 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, do udzielania ulg podatkowych w tym umarzania zaległości w należnościach z tytułu podatków stanowiących dochody jednostek samorządu terytorialnego mają zastosowanie przepisy ustawy Ordynacja podatkowa. Przepis art.18 ust.3 tej ustawy stanowi, że zgoda przewodniczącego jednostki samorządu terytorialnego na udzielenie ulgi w spłacie tych należności jest wydawana w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Skoro Naczelnik Urzędu Skarbowego jest ograniczony w podjęciu decyzji stanowiskiem zarządu gminy to powstaje pytanie, który z organów ma obowiązek zbadania istnienia bądź nie przesłanek z art.67 a § 1 Ordynacji podatkowej. Z postanowienia Prezydenta Miasta Ł. ani z decyzji organów podatkowych pierwszej i drugiej instancji nie wynika by podstawą do podjęcia decyzji były rozważania co do istnienia tych przesłanek. Konstrukcja działania wszystkich tych organów jest nie do przyjęcia i skutkuje obrazą art.67 a § 1 Ordynacji podatkowej. Skoro naczelnicy urzędów skarbowych i dyrektorzy izb skarbowych nie mogą zastosować ulg przewidzianych w powołanym przepisie bez zgody organu samorządu terytorialnego, to na organach samorządu spoczywa w ocenie Sądu obowiązek dokonania oceny istnienia przesłanek wskazanych w powołanym art..67a §1. Tylko taka interpretacja pozwoli na usunięcie niekonsekwencji powstających przy zestawieniu treści analizowanych przepisów art.18 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego i art.67 a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa /por. stanowisko wyrażone w wyroku WSA w Łodzi z dnia 28 marca 2006 r. sygn. akt I SA/Łd 1418/05 nie publ./.

Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł. G. na podstawie art.145 § 1 lit.a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./. Postanowienie Prezydenta Miasta Ł. uchylono na podstawie art.135 powołanej ustawy.