Uzasadnienie
W dniu 26 kwietnia 2017 r. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. określającą skarżącej zobowiązanie z tytułu podatku od towarów i usług za listopad 2010 r. w wysokości 13.873 zł, w miejsce zadeklarowanej przez spółkę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. W skardze tej zawarty był wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego, alternatywnie o obciążenie skarżącej spółki obowiązkiem uiszczenia wpisu w jak najniższej wysokości.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPPr oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że kapitał zakładowy spółki wynosi 350.000 zł. Wartość środków trwałych, według bilansu na dzień 31 grudnia 2015 r. wyniosła 67.511 zł, zysk spółki, według rachunku zysków strat, wyniósł 177.552,49 zł. Wartość środków pieniężnych w kasie spółki wynosi 600,20 zł. Zobowiązania wobec dwóch wskazanych we wniosku kontrahentów wynoszą odpowiednio: 253.560,01 zł oraz 444.165,64 zł. Oprócz powyższego spółka informując w poz. 10 wniosku o innych danych dotyczących majątku wskazała: "Dochód Takeda 579.834,30 zł". Saldo na dwóch rachunkach bankowych wynosi odpowiednio: - 500.172 zł i - 206.148,10 zł. Spółka wyjaśniła, że powyższa sytuacja jest spowodowana tym, że terminy płatności od kontrahentów wydłużyły się oraz radyklanie spadła ilość zamówień, a spółka generowała koszty z wynajmu pomieszczeń oraz pensji pracowników. Spółka oświadczyła również że nie posiada stałego majątku nieruchomego.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek skarżącej spółki jest niezasadny.
Tytułem wstępu należy zaznaczyć, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 maja 2017 r. wpis od skargi został określony w wysokości 417 zł.
Zgodnie z zasadą obowiązującą w postępowaniu przed sądem administracyjnym - wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej "P.p.s.a." strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.
Stosownie do art. 243 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów wpisu sądowego, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady wynikającej z cytowanego powyżej art. 199 i stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach.
Z treści powyższego przepisu (w szczególności z użytego w nim określenia "gdy wykaże") wynika, że ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Strona winna przedstawić przekonujące okoliczności i argumenty, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia poniesienie przez nią pełnych kosztów postępowania.
W ocenie referendarza sądowego w rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka takich okoliczności i argumentów nie przedstawiła. O odmowie przyznania prawa pomocy zadecydowało porównanie wysokości wpisu od skargi (417 zł) z wysokością kapitału zakładowego (350.000 zł), wartością środków trwałych (67.511 zł), zyskiem spółki (177.552,49 zł), należnością od kontrahenta (579.834,30 zł).
Nawet jeśli uwzględnić fakt, że spółka posiada również zobowiązania wobec swoich kontrahentów (253.560,01 zł oraz 444.165,64 zł) oraz ujemne salda na rachunkach bankowych, to zwrócić należy uwagę, że na uiszczenie wpisu od skargi wystarczają środki pieniężne znajdujące się kasie spółki (600 zł).
W tej sytuacji referendarz sądowy nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
AKE.