Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 listopada 2009 roku (sygn. akt I SA/Łd 575/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę S. W. i W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 rok.
Pismem z dnia 23 listopada 2009 roku pełnomocnik skarżących wniósł o sporządzenie uzasadnienia w/w wyroku, uiszczając jednocześnie w tym dniu na rachunek Sądu kwotę 100 zł, tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W dniu 24 listopada 2009 roku skarżąca S.W. wpłaciła na rachunek Sądu kwotę 100 zł, tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 575/09. Wniosku o uzasadnienie skarżąca nie składała.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.) opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Z treści przywołanego przepisu wynika, iż zwrot nienależnych kosztów (zarówno z tytułu opłat sądowych, jak i zwrotu wydatków) następuje z urzędu. Sąd jest zatem zobligowany do wydania stosownego postanowienia w tym przedmiocie.
Jednocześnie zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. W sprawie niniejszej skarżąca S.W. uiściła opłatę kancelaryjną za sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 575/09, jednakże wniosku o uzasadnienie skarżąca nie składała. Z kolei wniosek pełnomocnika skarżących o sporządzenie uzasadnienia wyroku został należycie przez niego opłacony. Tym samym uznać należało, iż kwota 100 zł, uiszczona przez skarżącą S.W. była nienależna i jako taka podlegała zwrotowi.
Mając na uwadze art. 225 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, orzekł jak w sentencji.
ak
A.K.