Postanowienie WSA w Łodzi z 22 maja 2007 r., I SA/Łd 581/07

Sąd

Dnia 22 maja 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi

Rozpoznanie

w dniu 22 maja 2007 roku na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy w Wydziale I ze skargi E. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę oraz rozłożenia na raty zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od sprzedaży nieruchomości w 2006 roku postanawia - odrzucić skargę.

Skład

Sędzia NSA Arkadiusz Cudak przewodniczący

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowanie (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.).

W rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest odmowa umorzenia odsetek za zwłokę oraz rozłożenia na raty zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od sprzedaży nieruchomości. W tej kategorii spraw, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 lutego 2005r., sygn. akt FZ 691/04 (nie publikowanym), istnieje zatem spór co do zasady, a nie co do kwoty. Decyzja tego rodzaju nie nakłada bowiem na skarżącego określonych zobowiązań mających wartość pieniężna ani ich nie ustala, a jedynie odnosi się do sposobu ich spłaty. Przy takim zaś przedmiocie rozpoznawanej sprawy nie można określić wartości przedmiotu sporu.

Tym samym, skarga strony na tego rodzaju rozstrzygnięcie podlegała obowiązkowi uiszczenia wpisu stałego w wysokości 500 zł zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wobec czego, mając na względzie sankcję wynikającą z art. 221 p.p.s.a. pełnomocnik skarżącej będący adwokatem, powinien był przy wniesieniu skargi uiścić wymaganą opłatę sądową bez dodatkowego wezwania. Stosownie bowiem do treści tego ostatniego przepisu zasadą jest, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Nie ulega więc wątpliwości, że art. 221 p.p.s.a. w jednoznaczny sposób wskazuje na ciążący na adwokatach i radcach prawnych obowiązek opłacania wnoszonych pism, które podlegają opłacie stałej, bez konieczności uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty.

Uwzględniając zatem okoliczność, że skarga E.W. została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem bez uiszczenia należnego wpisu stałego, na podstawie art. 221 w związku z art. 219 § 1 p.p.s.a., należało orzec, jak w postanowieniu.