Uzasadnienie
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako: "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu (o symbolu PPF) stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym, rodzinnym i dochodach. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie zaś do art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W sprawie niniejszej skarżąca wystąpiła z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych zawartym w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 grudnia 2016 roku, sygn. akt I SA/Łd 581/16, oddalającego jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok.
Tymczasem z akt sprawy niniejszej wynika, że postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2016 roku referendarz sądowy przyznał skarżącej w oparciu o ocenę całokształtu sytuacji majątkowej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym niewątpliwie także od opłat sądowych w postępowaniu kasacyjnym.
W tym stanie rzeczy, rozpoznanie ponownego wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne, a postępowanie z tego wniosku podlega umorzeniu na zasadzie art. 249a p.p.s.a. Na mocy bowiem wskazanego postanowienia z dnia 11 sierpnia 2016 roku skarżąca korzysta nadal z prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym także od opłat sądowych w postępowaniu kasacyjnym, aż do definitywnego zakończenia postępowania w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Ake.