Uzasadnienie
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I WSA w Ł. z dnia [...] roku wezwano skarżącego do uzupełniania braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 500 złotych oraz jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego własnoręcznie odpisu skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono stronie skarżącej, w dniu 31 maja 2010 roku.
Braki skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym zarządzeniem terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Z treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako p.p.s.a.), wynika iż skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym [...]. Z kolei w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Z kolei stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Oznacza to, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Skarga, której braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarga J. Ś. zawierała braki formalne, do usunięcia których skarżący został wezwany zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I WSA w Ł. z dnia [...] roku. Pomimo prawidłowego wezwania, skarżący nie uzupełnił braków w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 7 czerwca 2010 roku.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Sz.Ch.