Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta P. po rozpatrzeniu wniosku odmówił W. i Z. P. prowadzącym przedsiębiorstwo pod firmą PHW A przyznania ulgi podatkowej tj. umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2002 i 2003 wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. Decyzja została doręczona stronie w dniu 6 kwietnia 2004 roku.
W dniu 23 kwietnia 2004 roku W. P. wniosła odwołanie od tej decyzji. Wskazana data wniesienia środka zaskarżenia wynika ze stempla kancelarii ogólnej Urzędu Miasta w P. Pismem z dnia 10 maja 2004 roku skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. podatniczka wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Uzasadniając wniosek przedstawiła trudną sytuację osobistą spowodowaną chorobą ojca i męża - wspólnika oraz koniecznością samodzielnego prowadzenia spraw spółki oraz gospodarstwa domowego.
W dniu [...] Kolegium Odwoławcze wydało postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy uznał, że wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. W ocenie Kolegium choroba członków rodziny nie jest okolicznością wskazującą na brak winy strony. Zdarzenie to nie wykluczało bowiem możliwości sporządzenia odwołania i nadania go na poczcie osobiście lub przez pełnomocnika. Równocześnie pomimo niewątpliwych problemów rodzinnych przedsiębiorstwo funkcjonowało. Kolegium podniosło również, że nie został dochowany 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przewrócenie terminu, przewidziany w art. 162 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr l37, poz. 926 ze zm.). Stosownie do przywołanego przepisu podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi.
Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. W rozpatrywanej sprawie podanie o przywrócenie terminu zostało wniesione 10 maja 2004 roku, natomiast odwołanie zostało złożone w dniu 23 kwietnia 2004 roku, co świadczy, że przyczyna uchybienia terminowi ustała w tym dniu.
W dniu [...] Kolegium Odwoławcze wydało postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Z uwagi na fakt, iż termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 20 kwietnia 2004 roku, odwołanie złożone w dniu 23 kwietnia 2004 roku jest bezskuteczne prawnie.
W skardze na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu skarżąca podniosła, że składając odwołanie w dniu 23 kwietnia 2004roku był przekonana, że dochowała terminu do jego wniesienia, dlatego nie złożyła wniosku o jego przywrócenie. Skarżąca przyznała, że błędnie obliczyła termin, pominęła bowiem dni wolne od pracy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wynikające z uzasadnienia postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Sąd zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna. Stan faktyczny sprawy jest niesporny. Skarżąca nie kwestionuje faktu, że wniosła odwołanie po terminie. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu podatkowym jest uzależnione od spełnienia szeregu przesłanek, w tym od uprawdopodobnienia braku winy wnioskodawcy przy niedochowaniu terminu. Zgodnie z art. 162 § l w/w ustawy Ordynacja podatkowa w razie uchybienia terminowi należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Brak winy przy uchybieniu terminowi ma miejsce w sytuacji, gdy dokonanie czynności w terminie było niemożliwe z powodu przeszkód nie dających się przezwyciężyć, pomimo podjętych przez stronę starań. A contrario przywrócenie terminu nie jest możliwe w przypadku, gdy strona dopuściła się niedbalstwa choćby w niewielkim stopniu.
W ocenie Sądu Kolegium Odwoławcze prawidłowo oceniło, że pomimo niekorzystnej sytuacji rodzinnej, w jakiej znajduje się skarżąca istniała, możliwość wniesienia odwołania w terminie. Słusznie dostrzeżono bowiem, że pomimo zwiększenia obowiązków zarówno w prowadzonej samodzielnym przedsiębiorstwie, jak i związanych z opieką nad przebywającymi w szpitalu członkami rodziny, zachowanie terminu do wniesienia odwołania było jednak obiektywnie możliwe. Jeśli bowiem nawet przyjąć, że skumulowanie zajęć i obowiązków nie pozwalało skarżącej na osobiste sporządzenie i wysłanie odwołania, to niewątpliwie skarżącą mogła ustanowić pełnomocnika do dokonania tej czynności.
Zauważyć przy tym należy, że przepisy postępowania podatkowego nie wymagają w tym zakresie ustanowienia zawodowego pełnomocnika procesowego w postaci adwokata bądź radcy prawnego. Wystarczające było zatem upoważnienie pracownika lub członka rodziny, by wniósł odwołanie, bądź wysłał je we właściwym terminie.
Sąd uznał również, że wobec wyraźnego przyznania w skardze, iż bezpośrednią przyczyna uchybienia terminowi było błędne przekonanie strony, iż przy obliczaniu terminu do wniesienia odwołania należy wyłączyć dni wolne od pracy nie sposób przyjąć, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy strony.
Mając na uwadze powyższe należało skargę oddalić.