Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku określającą skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych. W tym samym dniu do sądu wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.
W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach wnioskodawczyni wskazała, że wspólnie z dorosłym synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest dochód z jej emerytury w wysokości 2.200 zł. Netto miesięcznie. Skarżąca zamieszkuje w będącym jej własnością domu o powierzchni ok. 70 m2 pozostaje właścicielką działki o powierzchni 130 m2 nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania oszacowane przez wnioskodawczynię zamykają się kwotą ok. 700zł (woda, prąd, gaz telefon i telewizja) do tego dochodzą koszty raty do urzędu skarbowego w wysokości 400 zł miesięcznie, raty pożyczki w wysokości 200 zł oraz wydatki rzędu 100 zł miesięcznie na leki i leczenie. Syn wnioskodawczyni jest niepracującym alkoholikiem i pozostaje na jej utrzymaniu.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego (punkt 4 formularza PPF), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie do treści art. 246 § 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny- art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że T. K. wspólnie z niepracującym synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest dochód z emerytury w kwocie 2.200 zł. Netto miesięcznie. Skarżąca wraz z synem zamieszkują w będącym jego własnością domu o powierzchni ok. 70 m2 jest też właścicielką działki o powierzchni 130 m2 nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania oszacowane przez wnioskodawczynię zamykają się kwotą ok 700 zł (woda, prąd, gaz telefon i telewizja) do tego dochodzą koszty raty do urzędu skarbowego w wysokości 400 zł miesięcznie, raty pożyczki w wysokości 200 zł oraz wydatki rzędu 100 zł miesięcznie na leki i leczenie. Uwzględniając powyższe, oraz treść art. 245 § 2 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponad kwotę uiszczonego już wpisu od skargi i ustanowienie doradcy podatkowego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
AK.