Uzasadnienie
W dniu 16 kwietnia 2015 roku A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2009 roku oraz miesiące od lutego do grudnia 2010 roku oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2010 roku.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 1.795 zł spółka wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPPr oświadczenia o majątku i dochodach oraz dodatkowych dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że skarżąca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług budowlanych i instalowania konstrukcji metalowych. Od ponad roku spółka nie prowadzi jednak żadnej działalności usługowej i nie uzyskuje żadnych przychodów. Nie posiada żadnych środków trwałych ani środków finansowych na rachunkach bankowych. Kapitał zakładowy spółki stanowi kwota 52.500 zł. Z nadesłanego rachunku zysków i strat wynika, że w 2013roku spółka odnotowała stratę w wysokości 58.080 zł, rok 2014 także zakończyła stratą na poziomie 26.297 zł. Ograniczając koszy skarżąca ograniczyła zatrudnienie i wydatki z tego tytułu, które w 2013 roku wynosiły blisko 100.000 zł w 2014 roku zamknęły się kwotą 20.000 zł. Z kolei bilans spółki za rok 2014 wskazuje, że spółka posiadała kapitał zapasowy w wysokości 41.847 zł, a jej zyski z lat ubiegłych wynosiły 35.851 zł. Nadesłane na wezwanie referendarza sądowego kopie deklaracji podatkowych VAT-7 za miesiące od marca do maja 2015 roku potwierdzają, że spółka nie prowadzi obecnie żadnej działalności gospodarczej
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek jest zasadny.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r.,poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może zostać przyznane, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Strona ma przekonać, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia poniesienie przez nią pełnych kosztów postępowania. Ponadto powinna należycie uzasadnić i wykazać okoliczności, które podaje we wniosku. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające do udzielenie prawa pomocy. Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy i dodatkowych informacji udzielonych przez spółkę wynika, że spółka ma trudności finansowe od półtora roku nie prowadzi żadnej działalności usługowej i nie uzyskuje żadnych przychodów. Nie posiada żadnych środków trwałych ani środków finansowych na rachunkach bankowych. W 2013 roku spółka odnotowała stratę w wysokości 58.080 zł, rok 2014 także zakończyła stratą na poziomie 26.297 zł. W tej sytuacji kwota wynikającego za bilansu zysku z lat ubiegłych i kapitału zapasowego w całości w zasadzie pochłonięta została przez poniesione straty. Ograniczając koszy skarżąca ograniczyła zatrudnienie i wydatki z tego tytułu. Uwzględniając powyższe, fakt, że ze skargi strony równocześnie przed tutejszym sądem zawisły trzy sprawy, a łączna wysokość obciążających ją wpisów sądowych zamyka się kwotą blisko 4.500 zł stosownie do treści art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie i dlatego w celu zachowania prawa strony do rozpatrzenia jej sprawy przez sąd zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.