Uzasadnienie
W dniu 18 kwietnia 2013 roku P. W. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] określającą mu opłatę paliwową za miesiąc luty 2012 roku.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 108 zł skarżący nadesłał wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych informacji udzielonych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że P. W. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest prowadzone przez niego gospodarstwo rolne przynoszące dochód na poziomie ok. 1.300 zł miesięcznie. Powyższe oświadczenie wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w zaświadczeniu z ARiMR oraz urzędu gminy. Wnioskodawca jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 5, 20 ha nie posiada innego majątku ani oszczędności. Ponoszone przez skarżącego opłaty eksploatacyjne zamykają się kwotą ok. 100 zł (prąd i woda) dodatkowo obciążony jest on obowiązkiem alimentacyjnym w wysokości 400 zł miesięcznie i odprowadza kwotę 250 zł tytułem zaległych alimentów.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że P. W. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest prowadzone przez niego gospodarstwo rolne przynoszące dochód na poziomie ok. 1.300 zł miesięcznie. Wnioskodawca jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 5, 20 ha nie posiada innego majątku ani oszczędności. Ponoszone przez niego opłaty eksploatacyjne zamykają się kwotą ok. 100 zł (prąd i woda), dodatkowo obciążony jest on obowiązkiem alimentacyjnym w wysokości 400 zł miesięcznie i odprowadza kwotę 250 zł tytułem zaległych alimentów. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (108 zł) oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zasadnym jest więc przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
mk