Uzasadnienie
W dniu 21 marca 2018 r. D. C., reprezentowany przez adwokata wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA w Łodzi z dnia 18 stycznia 2018 r. oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za okres od maja 2011 r. do kwietnia 2012 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego.
Do skargi kasacyjnej załączono wniosek o przyznanie prawa pomocy sporządzony na formularzu PPF, w którym skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
Uzasadniając wniosek skarżący podał, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Jest zobowiązany do spłaty zobowiązań wynikających z umów kredytowych, egzekucji komorniczych oraz ugód z dawnymi wierzycielami.
Ma na utrzymaniu żonę i dwójkę małoletnich dzieci. Ponadto opiekuje się ojcem, który jest chory na zespół Parkinsona.
Skarżący oświadczył, że utrzymuje się z dorywczych zleceń, które pozwalają mu zaspokoić bieżące potrzeby najbliższych osób.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójką małoletnich dzieci. Oświadczył, że nie posiada żadnych nieruchomości.
Skarżący osiąga dochody w wysokości około 700 zł, natomiast żona skarżącego uzyskuje wynagrodzenie w wysokości około 3.000 zł.
Wnioskodawca nie wskazał żadnych zobowiązań i wydatków stałych. Poinformował, że ich zakres i wysokość wynika z załączonych dokumentów, których jednak nie załączył do wniosku.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).
W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stosownie do art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie referendarza skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zauważyć należy, że w aktualnym stanie sprawy koszty sądowe ograniczają się zasadniczo do wpisu od skargi kasacyjnej, który zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wynosi połowę wpisu od skargi albo sprzeciwu od decyzji, nie mniej jednak niż 100 zł.
Biorąc pod uwagę, że skarżący uiścił tytułem wpisu od skargi 500 zł, to wpis od skargi kasacyjnej wynosi 250 zł.
Porównując wysokość tej opłaty z wynagrodzeniem skarżącego i jego żony, referendarz uznał, że wnioskodawca jest w stanie uiścić wpis od skargi kasacyjnej bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie referendarza za uwzględnieniem wniosku nie przemawia trudna sytuacja skarżącego będąca konsekwencją licznych i znacznych zobowiązań "firmowych" wobec osób trzecich. Przyznanie skarżącemu prawa pomocy z uwagi na liczne długi oznaczałoby, że zobowiązania prywatnoprawne mają pierwszeństwo przed obowiązkiem ponoszenia kosztów sądowych. Tymczasem w ocenie referendarza nie ma żadnych racjonalnych powodów, dla których koszty sądowe mają być zaspokajane po uregulowaniu przez wnioskodawcę innych wydatków, np. z tytułu umów kredytowych.
Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., odmówił uwzględnienia wniosku. Ake.