Uzasadnienie
W dniu 28 kwietnia 2017 r. I. D., reprezentowana przez adwokata B. E., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2012 r. do września 2013 r. W skardze zawarto wniosek o przyznanie skarżącej prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 24 lipca 2017 r. pełnomocnik skarżącej nadesłał wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF. W piśmie przewodnim wyjaśnił, że skarżąca od ponad dwóch lat jest rezydentem podatkowym w Wielkiej Brytanii oraz że skarżąca nie posiada rachunków bankowych.
Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku. Utrzymuje się z prac dorywczych za co otrzymuje 400 funtów tygodniowo. Miesięczne koszty utrzymania, obejmujące wynajem mieszkania, koszty energii elektrycznej i gazu oraz dojazdów do pracy, wynoszą około 300 funtów tygodniowo. Ponadto skarżąca co miesiąc spłaca około 1.500 zł z tytułu zaległości wobec ZUS. Do wniosku załączono fotokopie potwierdzeń przelewu na rzecz ZUS.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek skarżącej jest zasadny.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stosownie do treści art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Podkreślenia wymaga przy tym, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni pracuje w Wielkiej Brytanii i utrzymuje się z wynagrodzenia za wykonywanie prac dorywczych w wysokości 1.600 funtów miesięcznie. Niezbędne wydatki skarżącej wynoszą około 1.200 funtów miesięcznie. Ponadto skarżąca spłaca zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w wysokości około 1.500 zł, co znajduje potwierdzenie w nadesłanych kopiach potwierdzeń przelewów. Według oświadczenia pełnomocnika skarżącej skarżąca jest od ponad dwóch lat rezydentem podatkowym w Wielkiej Brytanii. W Polsce nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Uwzględniając powyższe należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w postaci kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w tym w szczególności wpisu od skargi, który w rozpoznawanej sprawie wynosi 1.112 zł.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
ak