Uzasadnienie
W dniu 15 maja 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wniesioną w dniu 12 kwietnia 2008 roku skargę H. T. na swoją decyzję z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok. Skarga zawierała wniosek o zwolnienie skarżącej od opłaty sądowej związanej ze skargą.
W złożonym na urzędowym formularzu PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca rozszerzyła swoje żądanie domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wskazała, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, w którego pozostaje dwoje uczących się dzieci. Jedynym Źródłem utrzymania skarżącej są jej dochody z pracy nauczyciela w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych nr 11 w Ł. w wysokości około 3.230 zł brutto, z którym 290 zł miesięcznie podlega zajęciu komorniczemu z tytułu zaległości podatkowej. Skarżąca wraz z rodziną zamieszkuje w mieszkaniu własnościowym o powierzchni 61 m2, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Wskazał, iż kilka lat temu opuścił ją mąż z którym nie utrzymuje kontaktów i od którego nie uzyskuje jakiejkolwiek pomocy materialnej
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
H. T. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, w którym pozostaje dwoje uczących się dzieci. Jej jedynym źródłem utrzymania jest dochód z wynagrodzenia za pracę w wysokości około 2.640 zł netto, a z którego kwota 290 zł miesięcznie podlega zajęciu komorniczemu. Skarżąca wraz z rodziną zamieszkuje w mieszkaniu własnościowym o powierzchni 61 m2, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Miesięczny dochód w jej gospodarstwie domowym oraz wysokość obciążeń, jakie musi ponieść w tym postępowaniu, uzasadniają przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
M.K.