Uzasadnienie
Skargą z 25 lipca 2019 r. M. G. zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] 2019 r. w przedmiocie orzeczenia o jego odpowiedzialności jako byłego prezesa zarządu A spółki z o.o. w likwidacji wraz z ww. spółką za zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do września, listopad i grudzień 2013 r., od stycznia do grudnia 2014 r., od stycznia do marca 2015 r. oraz za kwartały II-IV 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę. Wspomniana decyzja została doręczona stronie skarżącej 10 czerwca 2019 r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł przede wszystkim o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej złożenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie skarga została niewątpliwie wniesiona po upływie tego terminu
Z akt sprawy wynika, że kwestionowana decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej została doręczona wprost do rąk adresata 10 czerwca 2019 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., upłynął zatem bezspornie 10 lipca 2019 r. W tym czasie skarga nie została wniesiona, bowiem podatnik wysłał ją listem nadanym dopiero 25 lipca 2019 r. Data nadania skargi wynika wyraźnie z datownika Poczty Polskiej zamieszczonego na kopercie załączonej do akt sprawy.
W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu podlega odrzuceniu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Ponieważ w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi nie został zachowany sąd, na podstawie wskazanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.
aj