Uzasadnienie
W dniu 12 czerwca 2009 roku M.U. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] orzekającej o jego odpowiedzialności jako członka zarządu za zaległości "W." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. za zaległości w podatku od towarów i usług za listopad 2005 oraz marzec- listopad 2006 roku. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
W złożonym na wezwanie sądu na urzędowym formularz PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach M.U. wskazał, iż od sierpnia 2007 roku kiedy opuściła areszt śledczy pozostaje bez środków do życia na utrzymaniu swoich rodziców. Z uwagi na pobyt w zakładzie karnym nie może znaleźć stałej pracy, a z wykonywanych prac dorywczych uzyskuje dochód rzędu 150 zł miesięcznie. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
M.U. od opuszczenia zakładu karnego pozostaje na utrzymaniu swoich rodziców, z uwagi na pobyt w zakładzie karnym ma trudności ze znalezieniem pracy jedynym źródłem jego dochodu są prace dorywcze z których uzyskuje dochód rzędu 150 zl miesięcznie, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zasadnym jest więc przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
M.K.