Uzasadnienie
W dniu 11 sierpnia 2024 r. M. W. (dalej: skarżący) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 1 lipca 2024 r. w sprawie określenia wysokości zobowiązań Spółki z tytułu niewypłaconych przez Spółkę, jako płatnika, zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące w latach 2018-2022 i w tym zakresie umorzenia postępowania oraz orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego solidarnie ze Spółką i pozostałym wspólnikiem za jej zaległości z tytułu wskazanych należności.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 10 października 2024 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, bądź nadesłanie do akt jej podpisanego egzemplarza, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono skarżącemu osobiście w dniu 25 października 2024 r.
Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 4 listopada 2024 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 – tj. z dnia 23 maja 2024 r.) dalej: p.p.s.a, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W myśl zaś art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 § 1 p.p.s.a.), w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Z akt niniejszej sprawy bezspornie wynika, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z dnia 10 października 2024 r. (k.14) skarżący został wezwany pismem opatrzonym tą samą datą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi, bądź nadesłanie do akt jej podpisanego egzemplarza (k. 15-16), które to wezwanie prawidłowo doręczono skarżącemu w dniu 25 października 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k.18).
Stosownie zaś do treści art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Z uwagi na fakt, że ostatni dzień terminu przypadał w piątek - 1 listopada 2024 r., tj., dzień wolny od pracy, podobnie jak 2 oraz 3 listopada 2024 r. przypadające odpowiednio na sobotę i niedzielę, przyjąć należało w myśl przytoczonego art. 83 § 2 p.p.s.a., że termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w poniedziałek 4 listopada 2024 r.
Mimo stosownego pouczenia o skutkach prawnych nieusunięcia braku formalnego skargi w zakreślonym do tego terminie, nie został on uzupełniony.
W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić, o czym Sąd orzekł, jak w sentencji.
dch