Uzasadnienie
M. W. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 16 lipca 2024 r. wydaną w przedmiocie uzupełnienia z urzędu decyzji określającej wysokość zobowiązań spółki z tytułu niewpłaconych przez spółkę jako płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące w latach 2018-2022 oraz orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego solidarnie ze spółką i pozostałym wspólnikiem za jej zaległości z tytułu wskazanych należności.
Po wniesieniu skargi Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 19 września 2024 r. wezwał stronę do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500,– zł. W odpowiedzi skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy zarządzeniem z 4 listopada 2024 r. (I SPP/Łd 161/24) pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych (wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu PPF). Kolejnym zarządzeniem z 10 grudnia 2024 r. Przewodniczący Wydziału wezwał ponownie skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone w trybie awiza 27 grudnia 2024 r. W wyznaczonym terminie brak skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy albo stały. W myśl art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.).
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręcza się przede wszystkim przez pocztę, na adres podany przez stronę skarżącą (art. 69 p.p.s.a.). Tak też się stało w niniejszej sprawie — wezwanie zostało wysłane na adres do doręczeń wskazany przez skarżącego. Pierwsza próba doręczenia nastąpiła 13 grudnia 2024 r., jednak doręczający nie zastał adresata. W związku z tym przesyłka została złożona na okres czternastu dni w placówce pocztowej, przy czym — jak wynika z treści adnotacji doręczyciela zamieszczonej na potwierdzeniu odbioru — jednocześnie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata pozostawiono zawiadomienie (awizo) o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej. Powtórne awizowanie przesyłki miało miejsce 23 grudnia 2024 r. Doręczenie zostało dokonane z upływem wspomnianego czternastodniowego terminu (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W ten sposób 27 grudnia 2024 r. strona skarżąca została skutecznie wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. Siedmiodniowy termin do usunięcia tego braku upłynął 3 stycznia 2025 r. W wyznaczonym czasie wpis nie został uiszczony.
Ponieważ nałożony na stronę obowiązek nie został wykonany, Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. dch