Uzasadnienie
W dniu 7 czerwca 2016 roku J. B. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku nadające rygor natychmiastowej wykonalności decyzji określającej skarżącej wartości niezewidencjonowanego przychodu i wysokość ryczałtu od tego przychodu za 2012 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi (100 zł) strona wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jej jedyne źródło utrzymania stanowi emerytura, której wysokość w związku z potrąceniem komorniczym (220zł) wynosi 538 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku. Miesięczne koszty swojego utrzymania określiła na kwotę ok. 250 zł (energia elektryczna i ogrzewanie). Wskazała także, iż z uwagi na swój stan zdrowia (zwyrodnienie stawów) ponosi wysokie wydatki na zakup niezbędnych leków 100 zł miesięcznie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy J. B. wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedyne źródło utrzymania stanowi emerytura po potraceniach komorniczych w wysokości 538 zł netto miesięcznie. Ze skromnej emerytury skarżąca ponosi wysokie wydatki niezbędnego utrzymania w wysokości ok. 250 zł miesięcznie (opłaty za energie elektryczną i ogrzewanie) oraz ok. 100 zł miesięcznie wydaje na leki i leczenie. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (100 zł) oraz fakt, że ze skargi wnioskodawczyni równocześnie zawisły cztery sprawy i łączna wysokość obciążających ją wpisów sądowym wynosi 400 zł, stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania i dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Ake.