Uzasadnienie
A spółka komandytowa z siedzibą w P. wniosło skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. określającą wysokość zobowiązań w podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2005 r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. W ocenie organu odwoławczego zobowiązania podatkowe za wskazane okresy rozliczeniowe nie uległy przedawnieniu ponieważ bieg terminu przedawnienia uległ zawieszeniu na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. z 2005 r. Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej "O.p."). Stosownie do wymienionego przepisu bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony z dniem wszczęcia postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe.
Organ odwoławczy podał, że w rozpoznawanej sprawie bieg terminu przedawnienia uległ zawieszeniu w dniu 7 grudnia 2010 r. z uwagi na wszczęcie dochodzenia w sprawie o przestępstwo skarbowe polegające na podaniu nieprawdy w deklaracjach VAT-7K poprzez odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT, które nie dokumentowały faktycznych transakcji. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r. przedstawiono zarzuty R. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Postępowanie w rozpoznawanej sprawie należy zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Z przepisu tego wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zaskarżona decyzja dotyczy podatku od towarów i usług za wymienione powyżej okresy rozliczeniowe 2005 r., a zatem istotne znaczenie dla oceny legalności jej ma wykładnia art. 70 § 6 pkt 1 O.p.
Konstytucyjność powyższego przepisu jest przedmiotem badania przez Trybunał Konstytucyjny (sygn. akt P 30/11). O zbadanie zgodności w/w przepisu z Konstytucją RP wystąpił Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r. (sygn. akt I FSK 525/10).
Wskazane powyżej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego swym zakresem obejmuje następujące pytanie prawne: "czy art. 70 § 6 pkt 1 O.p., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?".
Jak wynika z decyzji, zakwestionowano skarżącej spółce prawidłowość odliczenia podatku naliczonego z faktur, które w ocenie organów podatkowych nie odzwierciedlały rzeczywistych transakcji gospodarczych.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970) w przypadku, gdy wystawiono faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzające czynności, które nie zostały dokonane faktury te i dokumenty celne nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.
Z posiadanych przez Sąd informacji wynika, że w dniu 16 stycznia 2012 r. do Trybunału Konstytucyjnego została złożona skarga konstytucyjna, w której podważono konstytucyjność § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w zakresie w jakim m.in. wymieniony przepis stanowi podstawę do zakwestionowania przez organ podatkowy obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazaną w fakturze otrzymanej przez podatnika w związku z nabyciem przezeń towaru wykorzystanego do czynności opodatkowanych, jeżeli przyczyną zakwestionowania obniżenia podatku należnego jest spowodowana przez wystawcę faktury lub osobę trzecią rozbieżność między treścią faktury a rzeczywistym charakterem stwierdzonej w niej czynności, nie uzależniając decyzji organu podatkowego od tego, czy podatnik przyjmując fakturę i dokonując na jej podstawie obniżenia podatku należnego działał w złej wierze lub nie dopełnił ciążących na nim obowiązków wyraźnie określonych w przepisach prawa (sygn. akt Ts 11/12).
Należy zauważyć, że treść art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) jest tożsama z obowiązującym wcześniej § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów.
Z powyższych względów na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.
J.Z.