Uzasadnienie
W dniu 9 lipca 2009 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wniesioną w dniu 19 czerwca 2009 roku skargę G. K. na swoją decyzję z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2006 rok. Skarga zawierała wniosek o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych.
W złożonym na urzędowym formularz PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca rozszerzyła swoje żądanie domagając się także ustanowienia doradcy podatkowego. W złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach G. K. wskazała, iż wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym dochodem miesięcznym jest emerytura pobierana przez męża skarżącej w wysokości około 1.211 zł brutto. Skarżąca wraz z mężem zamieszkuje w wynajętym lokalu o powierzchni 16 m2 i pozostaje na całkowitym utrzymaniu męża, nie posiada żadnego majątku ruchomego, oszczędności ani nieruchomości. Z akta administracyjnych sprawy wynika, iż z zajmowanego uprzednio mieszkania służbowego przysługującego mężowi skarżącej małżonkowie zostali eksmitowani w związku z zaległościami czynszowymi i obecnie zajmują lokal socjalny. Na potrzeby prowadzonego postępowania podatkowego skarżąca określiła miesięczne koszty eksploatacyjne rodziny wskazując, iż kwotę rzędu 75 zł wydaje miesięcznie na energie elektryczną, 40 zł na butlę gazowa raz na 2 miesiące oraz około 60 zł miesięcznie na telefon.
Referendarz zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy G. K. wskazała, iż wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym dochodem jest emerytura pobierana przez męża skarżącej w wysokości około 1.024 zł netto. Skarżąca wraz z mężem zamieszkuje w lokalu socjalnym o powierzchni 16 m2 i pozostaje na całkowitym utrzymaniu męża, nie posiada żadnego majątku ruchomego, oszczędności ani nieruchomości. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Miesięczny dochód w jej gospodarstwie domowym oraz wysokość obciążeń, jakie musi ponieść w tym postępowaniu, uzasadniają przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
M.K.