Postanowienie WSA w Łodzi z 22 stycznia 2009 r., I SA/Łd 62/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I

Rozpoznanie

w Łodzi w dniu 22 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. R. o dokonanie wykładni wyroku z dnia [...]. wydanego

Sprawa

w sprawie ze skargi D. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w sprawie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów postanawia: odmówić dokonania wykładni wyroku.

Skład

Sędzia NSA Bogusław Klimowicz przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia NSA Paweł Janicki Asesor WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 2 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżone postanowienie oraz nałożył na Dyrektora Izby Celnej w Ł. obowiązek zwrotu stronie skarżącej kwoty 240,- zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wnioskiem z dnia 27 grudnia 2008 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego wniósł o dokonanie wykładni ww. wyroku w części, w której sąd orzekł o kosztach postępowania, przez sprecyzowanie, że koszty te stanowią należne wynagrodzenie dla pełnomocnika strony, działającego w sprawie z urzędu. Uzasadniając powyższy wniosek pełnomocnik skarżącego podniósł, że zobowiązany do zwrotu kosztów postępowania organ administracyjny, uchylił się od wypłaty tej kwoty zasłaniając się niejasnością sformułowania dotyczącego tych kosztów zawartego w wyroku. Organ administracyjny argumentował, że z treści wyroku nie wynika na czyją rzecz – skarżącego czy jego pełnomocnika – powinna zostać wypłacona zasądzona kwota. Zdaniem wnioskodawcy również uzasadnienie wyroku nie wyjaśnia tej wątpliwości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Wniosek pełnomocnika strony nie jest zasadny. Treść wydanego w sprawie wyroku z dnia 2 września 2008 r. jest czytelna i nie nasuwa żadnych wątpliwości. Z tej części rozstrzygnięcia, które dotyczy zwrotu kosztów postępowania wynika zatem wprost, że zostały one zasądzone na rzecz strony skarżącej, nie zaś na rzecz jej pełnomocnika.

Podkreślić należy, że wykładnia wyroku dokonywana przez sąd na mocy art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami; powoływanej dalej jako p.p.s.a.) służy jedynie wyjaśnieniu wątpliwości co do jego treści. Wykładnia wyroku nie może w żaden sposób ingerować w treść rozstrzygnięcia. Do tego zaś w istocie sprowadza się intencja rozpoznawanego wniosku.

Na marginesie wypada wskazać, że art. 39 pkt 4 p.p.s.a. daje pełnomocnikowi strony prawo odbioru kosztów postępowania. Niezrozumiałe jest zatem uchylanie się organu administracji od wypłaty na ręce umocowanego pełnomocnika kosztów zasądzonych na rzecz jego mocodawcy.

Mając powyższe na uwadze sąd, w oparciu o cytowany art. 158 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

P.Pij.