Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w osobie referendarza sądowego, postanowieniem z dnia 8 listopada 2007 roku, odmówił przyznania skarżącej A. K. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 roku. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 28 listopada 2007 roku.
W dniu 5 grudnia 2007 roku skarżąca wniosła do Sądu dwa pisma procesowe: jedno zatytułowane: "Zażalenie na postanowienie o wysokości wpisu sądowego do Naczelnego Sądu Administracyjnego", zaś drugie: "Sprzeciw od postanowienia z dnia 10 listopada 2007 roku". W pierwszym z tych pism A. K. podniosła, że ustalona kwota wpisu jest dla niej rażąco wysoka, w chwili obecnej jej jedynym źródłem utrzymania jest prawa na stanowisku asystenta na uczelni wyższej, z czego osiąga dochód w wysokości 1.000 złotych miesięcznie. Zdaniem skarżącej sprawy ze skarg na decyzje organów podatkowych winny być zwolnione od opłat sądowych albo też opłaty te powinny być określone w wysokości dostępnej dla przeciętnego obywatela.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 grudnia 2007 roku skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, braków formalnych zażalenia przez wskazanie daty zaskarżonego orzeczenia.
Stosowne wezwanie zostało doręczone w dniu 11 stycznia 2008 roku.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia brak formalny zażalenia nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.
Przez wskazanie zaskarżonego postanowienia należy rozumieć przedstawienie jego cech identyfikujących, tj. daty wydania, sygnatury akt i przedmiotu zaskarżonego orzeczenia. Dane te pozwalają ustalić przedmiot zażalenia, tj. zaskarżone orzeczenie, tym samym jego rozpoznanie.
W przedmiotowej sprawie skarżąca, pomimo odpowiedniego wezwania, nie wskazała daty wydania zaskarżonego orzeczenia. W zażaleniu brak jest także innych danych, które pozwoliłyby Sądowi na ustalenie, które z orzeczeń wydanych w toku postępowania zostało zaskarżone.
W myśl art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, orzekł jak w sentencji.
M.P.