Uzasadnienie
Spółka A, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 lutego 2014 r. spółka została zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 2.918 zł.
W odpowiedzi spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłat sądowych w całości.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPPr skarżąca oświadczyła, że nie prowadzi działalności gospodarczej od 2012 r. Wysokość kapitału zakładowego i środków trwałych określiła na kwotę 0 zł. Ponadto w ostatnim roku obrotowym poniosła stratę w wysokości -19.421,19 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi, gdyż od 2012 roku nie prowadzi działalności gospodarczej i nie ma żadnych przychodów.
Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy odmówił spółce przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłat sądowych.
Spółka wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia, w którym podniosła, że nie można zgodzić się z oceną zawartą w zaskarżonym postanowieniu, iż sytuacja finansowa spółki poprawiła się. Pełnomocnik spółki wskazał, że spółka nie prowadzi działalności gospodarczej. Według rachunku zysków i strat oraz bilansu w roku 2013 spółka uzyskała dochód w wysokości 13.318 zł, natomiast w roku 2012 r. poniosła stratę w wysokości 19.421 zł. Skarżąca podkreśliła, że przychód który osiągnęła jest całkowicie zależny od działalności i przychodów spółki komandytowej, na której działalność skarżąca spółka nie ma wpływu. Pełnomocnik spółki podkreślił, że wpis od skargi stanowi aż 2/10 rocznego przychodu spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako: P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest wyjątkiem od przewidzianej w art. 199 P.p.s.a. zasady, zgodnie z którą strony postępowania ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie. Ponadto jako forma dofinansowania z budżetu państwa powinna się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie NSA z 6 października 2004 r., sygn. akt GZ 71/04, ONSA 2005, Nr 1, poz. 8).
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, dodatkowych dokumentów i informacji udzielonych przez skarżącą wynika, że spółka nie prowadzi działalności gospodarczej. Wbrew oświadczeniu zawartemu we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w sprzeciwie kapitał zakładowy spółki wynosi 50.000 zł (a nie 0 zł), co wynika jednoznacznie z informacji z Krajowego Rejestru Sądowego oraz bilansu na dzień 31 grudnia 2013 r. (karta 130 i 162 akt sądowych).
Spółka nie posiada środków trwałych. Wartość aktywów spółki wynosi 802.235 zł. Składają się na nie głównie należności krótkoterminowe a także inwestycje krótkoterminowe oraz środki pieniężne w kasie i na rachunkach bankowych.
Według rachunku zysków i strat oraz bilansu w ostatnim roku obrotowym (2013 r.) spółka uzyskała dochód w kwocie 13.318,60 zł, gromadząc przy tym środki pieniężne w kasie i na rachunkach w wysokości 1.749,41 zł. Zauważyć przy tym należy, że zysk wykazany w rachunku zysków i strat za 2013 rok, według oświadczenia skarżącej stanowi, stanowi 1% udział w dochodach spółki komandytowej.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę zysku skarżącej za 2013 rok oraz kwotę środków pieniężnych zgromadzonych na koniec 2013 r., zestawiając ją z kwotą wpisu od skargi w niniejszej sprawie (2.918 zł), sąd doszedł do przekonania, że skarżąca spółka nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Przeciwnie, przedstawiona przez skarżącą sytuacja finansowa, w tym zwłaszcza fakt udziału w dochodach spółki komandytowej, nie pozwala przyjąć, iż zdobycie przez skarżącą środków finansowych na pokrycie opłat w postępowaniu sądowym, jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
mko