Uzasadnienie
W dniu 15 czerwca 2016 r. M. W. nadał w placówce pocztowej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku określającą zobowiązanie podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.
Przesyłka zawierająca skargę została zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Korespondencja wpłynęła do sądu w dniu 20 czerwca 2016 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 21 czerwca 2016 r. skarga, zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, została przesłana Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. w celu sporządzenia odpowiedzi na skargę i nadesłania jej sądowi wraz z aktami sprawy. Organ podatkowy odebrał skargę w dniu 23 czerwca 2016 r.
W dniu 15 lipca 2016 r. organ podatkowy przekazał sądowi akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę, w której wniósł o odrzucenie skargi alternatywnie o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi wskazał, że pomimo prawidłowego pouczenia o trybie zaskarżenia decyzji, skarżący wniósł skargę bezpośrednio do sądu z pominięciem organu podatkowego. Tym samym skarga została wniesiona po upływie terminu.
W dniu 30 sierpnia 2016 r. skarżący złożył do sądu oświadczenie, zgodnie z którym cofa skargę. Wyjaśnił, że organ podatkowy uwzględnił jego prośbę i umorzył w całości zaległość podatkową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skierowane do sądu oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi nie może wywołać skutku w postaci umorzenia postępowania, ponieważ umorzeniu podlega tylko takie postępowanie, które zostało skutecznie (w rozumieniu obowiązującego prawa) rozpoczęte.
Postępowanie sądowoadministracyjne wszczyna się przez wniesienie skargi w określonym przepisami terminie i trybie.
Stosownie do art. 54 § 1 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (postanowienie z dnia 29 maja 2008 r. sygn. akt I FSK 631/08 opubl. LEX nr 505351).
W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 17 maja 2016 r. Jest to okoliczność niesporna. Wskazaną datę doręczenia decyzji wskazuje zarówno skarżący w skardze jak i organ podatkowy w odpowiedzi na skargę.
Skoro ustawowy termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni, to skargę należało wnieść najpóźniej w dniu 16 czerwca 2016 r.(czwartek). Skarżący nadał skargę w placówce pocztowej 15 czerwca 2016 r., ale wbrew treści ww. przywołanych przepisów wniósł skargę bezpośrednio do sądu, podczas gdy powinien był wnieść skargę do sądu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., tzn. zaadresować przesyłkę do organu podatkowego. Skarga wpłynęła do sądu dopiero w dniu 20 czerwca 2016 r. i w następnym dniu została skierowana do organu podatkowego.
Zauważyć należy, że organ podatkowy w uzasadnieniu decyzji przedstawił pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z niewiadomych przyczyn skarżący nie zastosował się do niego.
Konsekwencje procesowe wniesienia skargi po terminie normuje art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowiąc, iż w takiej sytuacji sąd skargę odrzuca.
Mając na uwadze powyższe sąd orzekł o odrzuceniu skargi.
Ake.