Uzasadnienie
Pismem z 4 maja 2010 r. A.P. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń, luty i kwiecień oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia za marzec 2004 r.
W skardze podatnik zamieścił m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie decyzji przed ostatecznym rozstrzygnięciem sprawy stanowić będzie zagrożenie dla prowadzonej przez niego działalności, która stanowi dla skarżącego i jego rodziny podstawowe źródło utrzymania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W polskim postępowaniu sądowoadministracyjnym przyjęto jako zasadę, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wniosek ten płynie wprost z treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a.
Wyjątkiem od powyższej zasady jest uregulowanie zawarte w art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie tych okoliczności spoczywa na stronie skarżącej. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej złożenie wniosku o wstrzymanie wykonalności (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004, LexPolonica).
W niniejszej sprawie brak jest podstaw do skorzystania z możliwości przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a..
Za takie uprawdopodobnienie nie można uznać wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zawartego w skardze, w którym to strona wskazuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed ostatecznym rozstrzygnięciem sprawy stanowi istotne zagrożenie dla prowadzonej działalności i może mieć wpływ na wielkość zatrudnienia w firmie oraz na sytuację majątkową jego rodziny.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący w istocie ograniczył się do wskazania, że jest w trudnej sytuacji finansowej, nie przytoczył natomiast żadnych innych okoliczności przemawiających za uwzględnieniem tego wniosku.
Za takie uprawdopodobnienie nie można uznać wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zawartego w skardze, z którego wynika jedynie, że skarżący ma trudności z regulowaniem bieżących zobowiązań oraz że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zachwianie jego gospodarki finansowej, utratę płynności finansowej i zagrożenie bytu gospodarczego i prawnego.
Podkreślić należy, że obowiązek uregulowania zaległości podatkowych w każdym przypadku, niezależnie od zamożności podatnika, łączy się z obniżeniem jego dochodu. Nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu.
Nie ma w tej sytuacji podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Ponieważ skarżący nie wykazał, że w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Sz.Ch.