Uzasadnienie
I SA/Łd 647/07
W piśmie procesowym z dnia 9 czerwca 2007 r. następcy prawni zmarłego S. C. - M. C., E. A. K., M. C., R. C. i E. G. C. złożyli oświadczenie, iż "składają rezygnacje i nie wznawiają skargi S. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...]". Powyższe oświadczenie Sąd uznał za cofnięcie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z treści tego przepisu wynika ogólna zasada, na mocy której skarżący może rozporządzać skutecznie wniesioną przez siebie skargą i ewentualna rezygnacja z rozpoznania skargi przez Sąd, jest co do zasady dla Sądu wiążąca.
Natomiast zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2).
W przedmiotowej sprawie należy uznać, iż cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa. Skarżący skutecznie złożyli oświadczenie woli o cofnięciu skargi.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) orzekł jak w sentencji.