Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. przyznał M. C. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 1.000 zł, w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] odmawiającej zwrotu kwoty 305.672 zł wraz z oprocentowaniem.
W dniu 16 listopada 2010 roku skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie fachowego pełnomocnika w postaci radcy prawnego. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że M. C. wspólnie z matkę prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest prowadzona przez niego działalność gospodarcza oraz emerytura matki w wysokości około 1.400 zł. Z nadesłanego rachunku zysków i strat wynika, że działalność gospodarcza pod nazwa "P. i K." prowadzona przez skarżącego w 2008 roku przyniosła dochód w wysokości 50.079 zł zaś w roku 2009 jego dochód z tego tytułu wynosił 12.263 zł. Nadesłane deklaracje w podatku od towarów i usług VAT-7 wskazują, że miesięczne obroty firmy skarżącego w okresie od lipca do października br. wahały się w granicach 19.500 – 20.500.
Podatnik oświadczył, iż jego przychody za ten okres wyniosły netto 80.405 zł zaś koszty 99.900 zł i dotychczas za rok 2010 nie uzyskał dochodu podlegającego opodatkowaniu Skarżący nadesłał także wyciąg z posiadanego rachunku bankowego w A. banku z saldem w wysokości 0,27 zł, oraz oświadczył, że brak operacji na rachunku podyktowany jest jego zajęciem komorniczym, kwota blokady na tym rachunku wynosi 590.800 zł. Skarżący zamieszkuje z matką w mieszkaniu komunalnym o powierzchni 54 m2, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania określił na kwotę około 380 zł (czynsz i świadczenia). Nadto wyjaśnił, że choruje na cukrzycę typu I i z tego powodu ponosi wydatki na leki i leczenie w wysokości około 250zł miesięcznie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek skarżącego jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy M. C. wskazał, że wspólnie z matkę prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest prowadzona przez niego działalność gospodarcza, która w chwili obecnej nie przynosi dochodów oraz emerytura matki w wysokości około 1.400 zł. Deklaracje w podatku od towarów i usług VAT-7 wskazują, że miesięczne obroty firmy skarżącego w okresie od lipca do października br. wahały się w granicach 19.500 – 20.500. Skarżący zamieszkuje z matką w mieszkaniu komunalnym o powierzchni 54 m2, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania określił na kwotę około 380 zł (czynsz i świadczenia).
Nadto w związku z cukrzyca typu I ponosi wydatki na leki rzędu 250 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, fakt, iż przed tutejszym sądem zawisły dwie sprawy ze skarg wnioskodawcy, w których zobowiązany był on do uiszczenia kosztów sądowych w wysokości 1.400 zł oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego utrzymania dlatego siebie i rodziny i dlatego, w celu zagwarantowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.