Uzasadnienie
S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku w przedmiocie uchylenia zaskarżonej decyzji odmawiającej umorzenia zaległości podatkowych z tytułu III i IV raty podatku rolnego za 2014 rok i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od powyżej skargi, doręczone w dniu 29 lipca 2015 roku, skarżący pismem z dnia 6 sierpnia 2015 roku wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od tejże skargi.
W nadesłanym następnie, na wezwanie Sądu, wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonym na urzędowym formularzu PPF, skarżący sprecyzował, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i matką. Jego żona nie osiąga żadnego dochodu, a matka pobiera emeryturę w wysokości 990 zł, on zaś z tytułu opieki nad matką otrzymuje zasiłek dla opiekuna w kwocie 520 zł. Jednocześnie skarżący wskazał, że majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu, stodoły, obory i garaży, a ponadto nieruchomości rolnej (gospodarstwa rolnego) o pow. 7,76 ha (5,76 ha przeliczeniowe). W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na trudną sytuację materialną wynikającą z powodzi, a następnie suszy. Podkreślił, że dochód miesięczny na osobę w jego gospodarstwie domowym wynosi 260 zł. Ponadto we wniosku skarżący zawarł oświadczenie, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz akt sprawy wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i matką. Jego żona nie osiąga żadnego dochodu, a matka pobiera emeryturę w wysokości 990 zł, on zaś z tytułu opieki nad matką otrzymuje zasiłek dla opiekuna w kwocie 520 zł. Skarżący jest właścicielem gospodarstwa rolnego, z którego uzyskuje roczny dochód netto w wysokości 12.900 zł. Jednocześnie majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu, stodoły, obory i garaży. Ponadto z akt sprawy niniejszej wynika, że stałe miesięczne obciążenia finansowe rodziny z tytułu opłat eksploatacyjnych i opłat za telefon zamykają się kwotą 640 zł. Rodzina ponosi przy tym także wydatki związane ze spłatą kredytu, zakupem paliwa, nawozów i opału.
W tej sytuacji referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż wobec przedstawionej sytuacji materialnej skarżący nie mógłby ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, związanych z wniesieniem skargi. Jednakże w tym miejscu należy podkreślić, że przyznanie prawa pomocy w powyższym zakresie nie obejmuje zwolnienia od kosztów, do uiszczenia których skarżący został zobowiązany przed złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 czerwca 2015 roku o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2004 r., FZ 125/04, niepubl., a także T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 630-631).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.