Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. orzekł o solidarnej odpowiedzialności Wiceprezesa Zarządu D.I. za zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 rok A sp. z o.o. w Ł. Od powyższej decyzji D.I. złożył odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., a także złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania.
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...].
Natomiast postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., na podstawie art. 216, 224 § 2 i 4 pkt 2 Ordynacji podatkowej odmówił wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...].
Organ podatkowy uznał, iż strona nie przedstawiła okoliczności pozwalających na przyjęcie, iż za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia ważny interes podatnika lub ważny interes społeczny i tym samym nie jest możliwe pozytywne załatwienie jej wniosku.
Od powyższego postanowienia D.I. wniósł zażalenie, podnosząc zarzut naruszenia:
- przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe uznanie, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do jego zastosowania oraz
- przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 122, 187 § 1, 191 w zw. z art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, iż skarżący nie wykazał przesłanek uzasadniających zastosowanie w niniejszej sprawie art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej.
Po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., na podstawie art. 223 § 1 pkt 1 w zw. z art. 224 § 2 i art. 239 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...].
Organ podatkowy ponownie uznał, iż podatnik nie udowodnił okoliczności, których wystąpienie wypełniałoby przesłankę ważnego interesu strony lub interesu publicznego, co w myśl art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej stanowi niezbędny warunek dla pozytywnego załatwienia wniosku.
W dniu 28 kwietnia 2008 roku D.I. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego aktu kolejny raz wskazał na naruszenie:
- przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe uznanie, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do jego zastosowania oraz
- przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 122, 187 § 1, 191 w zw. z art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, iż skarżący nie wykazał przesłanek uzasadniających zastosowanie w niniejszej sprawie art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
W dniu 28 listopada 2008 roku na rozprawie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi pełnomocnik skarżącego poparł wniesioną skargę, natomiast pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W postępowaniu podatkowym zasadą jest, iż wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania, z zastrzeżeniem art. 224a i art. 224c Ordynacji podatkowej.
Jednakże w art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej przewidziano kompetencję dla organu podatkowego, który z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje w drodze postanowienia wykonanie decyzji w całości lub w części, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem strony lub interesem publicznym. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może być złożony równocześnie z wniesieniem odwołania (w samym odwołaniu), jak również przed wniesieniem odwołania.
W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych oraz doktrynie w sposób zgodny przyjmuje się, iż przewidywane w art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej wstrzymanie wykonania decyzji ma zastosowanie wyłącznie do decyzji nieostatecznych. Oznacza to, iż byt prawny postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji organu podatkowego I instancji jest uzależniony od rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy. Z chwilą wydania decyzji przez organ odwoławczy traci moc obowiązującą postanowienie o wstrzymaniu wykonania (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 marca 2004 roku sygn. akt I SA/Łd 2261/02 Lex nr 143765, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 1997 r., III SA 1265/95 Lex-Temida, nr 33383 oraz H. Dzwonkowski w: C. Kosikowski, H. Dzwonkowski, A. Huchla Ustawa Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2000 r., s. 552; M. Masternak w: B. Brzeziński, M. Kalinowski, M. Masternak, A. Olesińska Ordynacja podatkowa. Komentarz, Toruń 2002, s. 737).
W rozpoznawanej sprawie skarżący domagał się wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...]. Z akt sprawy niespornie wynika, iż decyzja ta stała się decyzją ostateczną w dniu [...], tj. w dacie wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., na skutek odwołania strony, decyzji utrzymującej w mocy decyzję, o której wstrzymanie skarżący wnosił. Tym samym stwierdzić należy, iż w aktualnym stanie prawnym zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o odmowie wstrzymania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] już nie obowiązuje i dalsze rozstrzyganie sporów na tym tle stało się bezprzedmiotowe. Oczywiście nie wyklucza to możliwości złożenia przez stronę wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej w oparciu o przepis art. 61 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w postanowieniu.
P.Pij.