Uzasadnienie
W dniu 20 czerwca 2016 roku M. J.- Ł. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku orzekającą o jej solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2010 roku warz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł strona wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach wskazała, że w 2010 roku poręczyła spółce kredyt inwestycyjny, gdy ta zaprzestała jego spłaty komornik w 2011 roku wszczął egzekucje wobec wnioskodawczyni. Wówczas tez straciła ona pracę i jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna. Pozostaje w związku małżeńskim jednak działalność męża z tytułu usług prawniczych przynosi straty. Jedyny majątek skarżącej stanowi dom o powierzchni 280 m2 w którym zamieszkuje położony na działce rolnej o powierzchni 1 ha o wartości ok. 800.000 zł, wobec tego majątku toczy się postępowanie egzekucyjne w związku z niespłaconymi kredytami zaciągniętymi przez stronę na kwotę ponad 2.000.000 zł.
Zarządzeniem z 2 września 2016 roku skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: wskazanie źródeł utrzymania rodziny skarżącej w związku z faktem ponoszenia strat z działalności prowadzonej przez jej męża, udokumentowanie wysokości przychodów i kosztów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą za 2016 rok (np.: kopia książki przychodów i rozchodów, bilans, rachunek zysków i strat itp.) nadesłanie zeznań podatkowych skarżącej i jej męża za dwa ostatnie lata podatkowe; nadesłanie odpisów deklaracji VAT-7 za 4 ostatnie okresy rozliczeniowe z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej przez męża; nadesłanie wyciągów z wszystkich posiadanych przez skarżącą i jej męża rachunków i lokat bankowych za ostatnie 2 miesiące w tym związanych z prowadzoną przez jej męża działalnością gospodarczą, udokumentowanie wysokości ponoszonych wydatków na mieszkanie oraz innych stałych obciążeń gospodarstwa domowego skarżącej, a także wysokości ponoszonych zobowiązań kredytowych, na które wskakuje we wniosku o prawo pomocy, w terminie 10 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącej na wskazany przez nią adres do korespondencji w dniu 21 września br i pozostało bez odpowiedzi.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (pkt 4.1 formularza PPF), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
W złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca nie udzieliła, żadnych informacji dotyczących posiadanych na utrzymanie dochodów oświadczyła jedynie, że nie uzyskuje dochodów od utraty pracy w 2011 roku pozostaje osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku na utrzymaniu męża, którego działalność gospodarcza przynosi straty. Jedyny majątek skarżącej stanowi dom o powierzchni 280 m2 w którym zamieszkuje położony na działce rolnej o powierzchni 1 ha i wartości ok. 800.000 zł, wobec tego majątku toczy się postępowanie egzekucyjne. Powyższych wskazanych we wniosku o prawo pomocy okoliczności skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła. W tym miejscu należy podkreślić, że rzeczą strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy jest wiarygodne wykazanie rzeczywistej sytuacji życiowej, materialnej, która zrealizuje ustawowe przesłanki przyznania tego prawa. Wiarygodne wykazanie rzeczywistej sytuacji materialnej wymaga co do zasady, wiarygodnego wykazania ponoszonych wydatków niezbędnego utrzymania oraz takiegoż wykazania rzeczywiście posiadanych środków finansowych służących ich poryciu z podaniem źródła ich pochodzenia.
Skarżąca mimo wystosowanego w tym zakresie wezwania nie udzieliła żadnych informacji dotyczących wysokości bieżących niezbędnych kosztów utrzymania rodziny ani wysokości posiadanych dochodów służących ich pokryciu. Nie wywiązała się z nałożonych na nią obowiązków, w żaden sposób nie udokumentował ponoszonych wydatków mieszkaniowych, ani nie nadesłał wyciągów z rachunków bankowych, które ewentualnie mogły posłużyć zobrazowaniu ponoszonych wydatków, oraz wielkości środków finansowych na ich pokrycie, nie przedstawiła także informacji dotyczących działalności gospodarczej małżonka. Postawa wnioskodawczyni uniemożliwia tym samym przeprowadzenie całościowej oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącej w celu ustalenia czy rzeczywiście obiektywnie odpowiada ona przesłankom uzasadniającym przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wskazać należy, iż w interesie skarżącej ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy leżeć powinno prawidłowe oraz pełne wyjaśnienie rzeczywistej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych, w ocenie zaś referendarza jej postawa służy zaprezentowaniu swojej sytuacji majątkowej w taki sposób by odpowiadała przesłankom określonym w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Oświadczenie wnioskodawczyni o braku dochodów umożliwiających jej pokrycie kosztów sądowych jest całkowicie gołosłowne, a tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia jej wniosku i przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Ake.