Uzasadnienie
W dniu 29 grudnia 2008 roku M.K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego w sprawie.
W nadesłanym na wezwanie sądu urzędowym formularzu PPF rozszerzyła swoje żądanie wnosząc o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, iż M.K. wspólnie z dorosłym synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód z tytułu jej emerytury oraz renty chorobowej syna zamyka się kwotą około 1.829 zł. Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni 100 m 2, w którym zamieszkuje, nie posiada innego majątku, ani oszczędności. Wskazała, iż z posiadanych dochodów 100 zł miesięcznie wydaje na leki zaś jej syn jest obciążony alimentami na dwoje dzieci w wysokości 500 zł miesięcznie.
Referendarz zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy M.K. wskazała, iż wspólnie z dorosłym synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą około 1.829 zł. Z posiadanych dochodów 100 zł miesięcznie skarżąca wydaje na leki, zaś jej syn jest obciążony alimentami na dwoje dzieci w wysokości 500 zł miesięcznie. Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni 100 m 2, w którym zamieszkuje, nie posiada innego majątku, ani oszczędności. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny dlatego zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
M.K.