Uzasadnienie
I SA/Łd 663/08
Decyzją z [...]. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...]. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. określającej P. D. wysokość odsetek za zwłokę naliczonych od kwot zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2003 r.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli P.D. i K. D..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia skargi na w/w decyzję przez K. D.. Uruchomienie bowiem powierzonej sądowi administracyjnemu kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia poprzedzać musi konstatacja, że skarga w niniejszej sprawie pochodzi od uprawnionego podmiotu.
Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z § 2 zaś tego przepisu wynika, że uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Treść przywołanego przepisu wskazuje zatem, iż legitymacja do złożenia skargi oparta jest na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. A zatem, zaskarżona do sądu decyzja może dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. Innymi słowy, osoba nie mająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając na uwadze powyższy stan prawny i okoliczności faktyczne, wynikające z akt sprawy, należy przede wszystkim stwierdzić, że niniejsza sprawa sądowa dotyczy decyzji administracyjnej, gdzie stroną postępowania była jedynie P. D. Bezspornym jest, iż postępowanie dotyczące określenia wysokości odsetek za zwłokę naliczonych od kwot zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2003 r. dotyczyło jedynie P.D.
Prowadzone postępowanie administracyjne dotyczyło wyłącznie skarżącej, który jako jedyna uprawniona był do wniesienia skargi, gdyż, jak już podkreślano, zaskarżona decyzja wpływa jedynie na jej zakres obowiązków.
Z tych względów oczywistym jest, że skarżący K.D. nie posiada legitymacji skargowej.
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 a contrario p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji