Uzasadnienie
Zarządzeniem z 29 września 2022 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni, do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 841 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało przesłane za pośrednictwem platformy ePUAP na adres elektroniczny pełnomocnika strony skarżącej 29 września 2022 r. i nie zostało odebrane w terminie, w związku z czym zarządzeniem z 25 października 2022 r. zostało uznane za doręczone z 14 października 2022 r. (Urzędowe Poświadczenie Doręczenia k. 23 akt sądowych).
Wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały, natomiast jak stanowi § 2 tego przepisu, pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
W związku z tym, że skarga nie została opłacona, w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a., wezwano skarżącego do uiszczenia wymaganego wpisu. Brak fiskalny skargi miał zostać usunięty w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W przypadku jego nieuzupełnienia, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzuci skargę, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis.
Wezwanie do wykonania zarządzenia z 29 września 2022 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało przesłane pełnomocnikowi strony skarżącej skarżącemu za pośrednictwem platformy ePUAP.
Zgodnie z treścią art. 74a § 3 p.p.s.a., w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu;
- pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 (art. 74a § 5 p.p.s.a.).
W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyłane jest powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (art. 74a § 6 p.p.s.a.). W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 p.p.s.a.).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że pismo w formie dokumentu elektronicznego zawierające odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi zostało wysłane za pomocą środków komunikacji elektronicznej 29 września 2022 r. i nie zostało przez adresata odebrane w przepisanym prawem terminie. Treść znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (k. 23 akt sądowych) dowodzi, że w dniach 29 września 2022 i 7 października 2022 r. zostały przesłane zawiadomienia o możliwości odbioru skierowanego do pełnomocnika strony pisma w formie dokumentu elektronicznego. Pismo to nie zostało jednak odebrane w terminie 14 dni od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia.
W związku z powyższym, na podstawie art. 74a § 8 p.p.s.a., pismo w postaci elektronicznej należało uznać za doręczone po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. W konsekwencji siedmiodniowy termin na uiszczenie wpisu od skargi zakończył swój bieg 21 października 2022 r.
W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uiściła wpisu, a zatem brak fiskalny skargi nie został, pomimo wezwania, uzupełniony w terminie.
W tej sytuacji sąd był zobligowany do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. dch