Uzasadnienie
M.H. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2008, w wysokości 295 zł.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 sierpnia 2009 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 19 sierpnia 2009 r.
W zakreślonym terminie skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 6 października 2009 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Odpis postanowienia został doręczony stronie w dniu 13 października 2009 r. wraz z pouczeniem o prawie do sprzeciwu od przedmiotowego orzeczenia.
Skarżący nie skorzystał z powyższego uprawnienia. W tym stanie rzeczy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 listopada 2009 r. strona skarżąca została ponownie zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi.
Pismem z dnia 26 listopada 2009 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, do którego załączył wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony na urzędowym formularzu PPF.
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2009 r. referendarz sądowy ponownie odmówił podatnikowi przyznania prawa pomocy. Odpis orzeczenia został doręczony skarżącemu w dniu 21 grudnia 2009 r.
Postanowieniem z dnia 24 marca 2010 r. sygn. akt II FZ 71/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie strony na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 listopada 2009 r., obligujące skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi.
W następstwie powyższego skarżący został po raz kolejny wezwany do opłacenia skargi. Odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 kwietnia 2010 r., doręczono skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2010 r.
W odpowiedzi na powyższe skarżący złożył w dniu 20 kwietnia 2010 r. pismo, które zostało ocenione jako kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2010 r. referendarz sądowy pozostawił ów wniosek bez rozpoznania, wskazując w uzasadnieniu, iż skarżący pomimo wezwania nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania [...]. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie, skarżącemu dwukrotnie prawomocnie odmówiono przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych – postanowienia referendarza sądowego z dnia 6 października 2009 r. i 12 grudnia 2009 r., zaś pismo z dnia 19 kwietnia 2010 r., ocenione jako trzeci wniosek o jego przyznanie, zostało pozostawione bez rozpoznania.
W sprawie zapadło także prawomocne orzeczenie dotyczące wysokości wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 marca 2010 r. oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie obligujące stronę do uiszczenia wpisu od skargi. Z uzasadnienia wymienionego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego wyraźnie wynika, że przedmiotowe zarządzenie jest zgodne z prawem. Mimo to, skarżący nie uiścił wpisu od skargi.
Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności oraz treść cytowanego powyżej art. 220 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił o odrzuceniu skargi.
P.Pij.