Uzasadnienie
W dniu 26 kwietnia 2012 roku P. O. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. odmawiające zawieszenia postępowania podatkowego w zakresie rozliczeń podatku od towarów i usług za miesiące październik – grudzień 2010 roku oraz styczeń – luty 2011 roku.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dodatkowych dokumentów i wyjaśnień nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego oraz złożonych w sprawie I SA/Łd 1538/11 wynika, że podatnik wspólnie z żoną oraz trojgiem dzieci prowadzi gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie za pracę żony skarżącego w wysokości 3.440 zł netto miesięcznie, które w połowie podlega zajęciu komorniczemu, alimenty na dwoje dzieci żony skarżącego w wysokości 1.200 zł miesięcznie oraz działalność gospodarcza prowadzona przez skarżącego, która jednak w ubiegłym roku przyniosła stratę na poziomie 51.130 zł. W tym roku działalność ta również nie przynosi dochodu.
Skarżący wraz z rodziną mieszka w mieszkaniu wybudowanym przez Powszechne Towarzystwo Budownictwa Społecznego, za które czynsz wynosi 1.552 zł., dodatkowo około 180 zł wynoszą opłaty za prąd gaz i telefon.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego (punkt 4 i 11 formularza PPF), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy P. O. wskazał, iż wspólnie z żoną oraz trojgiem dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą około 2.920 zł netto. Skarżący nie posiada żadnego majaku, mieszka mieszkaniu wybudowanym przez TBS, za które czynsz wynosi 1.552 zł pozostałe opłaty zamykają się kwotą ok. 180 zł. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie oraz treść art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego, w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
mk