Postanowienie WSA w Łodzi z 15 kwietnia 2008 r., I SA/Łd 677/07

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I

Rozpoznanie

w dniu 15 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego A. K. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielenia skarżącej G. K. pomocy prawnej

Sprawa

w sprawie ze skargi G. K. na postanowienie Dyrektora Izby skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za rok 2005 p o s t a n a w i a: przyznać doradcy podatkowemu A. K. kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług według obowiązującej stawki przewidzianej dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym skarżącej G. K. i kwotę powyższą nakazuje wypłacić doradcy podatkowemu A. K. z funduszów Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Skład

Sędzia WSA Joanna Tarno

Uzasadnienie

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 czerwca 2007 r. przyznano skarżącej G. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wskazała do prowadzenia sprawy doradcę podatkowego A. K., któremu ww. udzieliła pełnomocnictwa.

W dniu 4 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi ogłosił wyrok, w którym w punkcie 1 oddalił skargę i w punkcie 2 nakazał wypłacić pełnomocnikowi skarżącej 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu oraz kwotę 17 zł tytułem uiszczonej opłaty od pełnomocnictwa.

W dniu 25 lutego 2008 r. pełnomocnik skarżącej złożył w Sądzie opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Wysokość opłat należnych doradcom podatkowym reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r.. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075).

Stosownie do § 3 ust. 1 przywołanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 2, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego.

Zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 2 wymienionego rozporządzenia wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji - 75 % kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Ponieważ w rozpoznawanej sprawie przed sądem I instancji skarżącą reprezentował doradca podatkowy, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zaś przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna, to należne doradcy podatkowemu wynagrodzenie za sporządzenie tejże opinii wynosi 120 zł. Powyższą kwotę Sąd podwyższył o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania, tj. 22%.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowił, jak w postanowieniu.

T.N.