Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi G. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego 1)stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...], znak [...];
2)zasądził od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz A. K. – doradcy podatkowego kwotę dwieście pięćdziesiąt siedem (257) złotych, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie w pkt 2 sentencji opisanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 września 2007 roku niedokładnie określono kwotę, zasądzoną od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz A. K. – doradcy podatkowego tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.
Zasądzona doradcy podatkowemu kwota 257 złotych jest zgodnie z art. 250 p.p.s.a. sumą kwoty jego wynagrodzenia zasądzonego tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu oraz zwrotu poniesionego przez doradcę podatkowego udokumentowanego wydatku na opłacenie opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Wobec powyższego wpisanie sumy przyznanej doradcy podatkowemu w pkt 2 sentencji wyżej opisanego wyroku kwoty stanowiło oczywistą niedokładność.
Mając to na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
M.St.