Uzasadnienie
E. R. złożyła na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej z tytułu niepobranych i niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych i określenia wysokości należnych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za styczeń-kwiecień 2007 roku.
We wniosku tym skarżąca oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z 16-letnią córką M.. Osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.386 zł brutto. Otrzymuje ponadto alimenty na córkę w wysokości 400 zł, wypłacane przez MOPS w R.. Posiada zadłużenie wobec ZUS w wysokości ok. 60.000 zł oraz zadłużenie w SM "A" w wysokości 506,38 zł.
Jednocześnie w uzasadnieniu wniosku skarżąca dodatkowo wskazała, że łączne koszty związane z opłatami za lokal, w którym zamieszkuje z córką, wynoszą ok. 906 zł. Do tego dochodzą koszty utrzymania rodziny oraz koszty leczenia schorzeń kręgosłupa. Dodatkowo ponosi koszty umundurowania córki, która uczęszcza do LO w R. o profilu policyjnym, stanowią one kwotę 300 zł. Z uwagi na trudną sytuację materialną musiała ograniczyć wyjazdy córki na zawody sportowe, choć córka jest wszechstronnie uzdolniona sportowo, o czym świadczą liczne dyplomy, medale i puchary.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z 16-letnią córką M.. Łączny dochód rodziny stanowi kwotę 1.786 zł. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią koszty związane z opłatami za zajmowany przez rodzinę lokal, które wynoszą ok. 906 zł. Ponadto skarżąca ponosi koszty związane z edukacją córki (umundurowaniem) w wysokości 300 zł oraz koszty leczenia schorzeń kręgosłupa. Posiada przy tym zadłużenie wobec ZUS w wysokości ok. 60.000 zł i wobec SM "A" w wysokości 506,38 zł.
W tej sytuacji, biorąc zwłaszcza pod uwagę możliwości płatnicze skarżącej wynikłe z przedstawionej sytuacji majątkowej rodziny, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
P.Z-C.