Uzasadnienie
W dniu 13 maja 2015 roku D. L. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] roku odmawiającą podatniczce umorzenia zaległości z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 rok. W skardze zawarła wniosek o zwolnienie od opłat sądowych.
W złożonym na wezwanie sądu urzędowym formularzu PPF skarżąca rozszerzyła swój wniosek wskazując że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz akt podatkowych sprawy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości ok. 900 zł. netto miesięcznie. Strona jest osobą w podeszłym wieku schorowana w związku z tym ponosi wysokie wydatki na leki i leczenie ok. 241 zł miesięcznie. Skarżąca zamieszkuje w starym drewnianym domu wymagającym remontu, bez bieżącej wody. Miesięczne stałe koszty jej utrzymania zamykają się kwotą ok. 310 zł (energia elektryczna, gaz, telefon, ogrzewanie).
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek skarżącej jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości ok. 900 zł netto miesięcznie. Stałe koszty utrzymania skarżącej zamykają się kwotą ok. 310 zł miesięcznie. Dodatkowo skarżąca na leki i leczenie wydaje ok. 240 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej 500 zł stosownie do treści art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł..
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Ake.