Uzasadnienie
W dniu 1 czerwca 2017 r. H. L. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie określenia obowiązku zwrotu nienależnie zwróconej nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2014 w kwocie 4.590,60 zł. Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 2.364,86 zł (netto).
Skarżąca oświadczyła, że posiada lokal mieszkalny o powierzchni 48 m2 i wartości 120.000 zł. Nie posiada innych nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności.
Skarżąca ponosi miesięcznie następujące wydatki: czynsz – 360 zł, energia – 120 zł, gaz 27,16 zł, telefon – 100 zł, ubezpieczenie – 61,50 zł, abonament RTV – 22,70 zł, opłatę za obsługę konta -17,90 zł, leki – 250 zł, ratę kredytu mieszkaniowego – 1.200 zł, opłatę za telewizję i internet – 51 zł, utrzymanie – 400 zł.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 lipca 2017 r. wpis od skargi został określony w kwocie 184 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy i nadesłanych dokumentów źródłowych wynika, że skarżąca pozostaje w związku małżeńskim, jednakże od 15 lat nie mieszka z mężem. W skład majątku wspólnego małżonków wchodzi mieszkanie o pow. 48 m2 o wartości ok. 120.000 zł. Skarżąca osiąga dochód z tytułu emerytury w wysokości 2.364,86 zł netto. Jej wydatki związane z mieszkaniem, opłatami eksploatacyjnymi, zakupem leków, utrzymaniem i spłatą kredytu konsumpcyjnego stanowią kwotę rzędu 2.583 zł. Wydatki te znajdują potwierdzenie w dokumentach znajdujących się w aktach postępowania podatkowego (harmonogram spłat kredytu, faktura za dostawę energii elektrycznej, faktura wystawiona przez stowarzyszenie telewizji kablowej) oraz w dokumentach nadesłanych przez skarżącą w sprawie (z jej skargi) oznaczonej sygn. akt I SA/Łd 74/17.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym kwotę dochodu i niezbędnych wydatków skarżącej, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Skarżąca wykazała bowiem, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Wykazanie zaś spełnienia tej przesłanki uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji
Ake.