Postanowienie WSA w Łodzi z 19 marca 2008 r., I SA/Łd 69/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi -Wydział I

Rozpoznanie

w dniu 19 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych p o s t a n a w i a: 1.umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2.zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A. G. kwotę 300,00 (trzysta) złotych tytułem nadpłaconego wpisu sądowego, zaksięgowanego w dniu [...] pod pozycją [...].

Skład

Przewodniczący: Asesor WSA Ewa Cisowska - Sakrajda

Uzasadnienie

A.G. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] uchylającą postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] nr [...] uznające za niesłuszne stanowisko podatnika w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Od skargi uiszczono wpis sądowy w wysokości 500 zł (dowód: potwierdzenie wpłaty).

W piśmie procesowym z dnia 21 stycznia 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jako bezprzedmiotowego, podnosząc, iż uwzględnił przedmiotową skargę w całości, jako dowód na powyższą okoliczność załączył własną decyzję z dnia [...] nr[...], uchylającą w całości decyzję z dnia [...]nr[...]. Decyzję z [...] doręczono pełnomocnikowi skarżącego w osobie radcy prawnego P.G. w dniu 25 stycznia 2008r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru).

W dniu 27 lutego 2008r., pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż cofa skargę, powołując jako przyczynę okoliczność wydania przez organ decyzji uwzględniającej skargę w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucję umorzenia postępowania reguluje przepis art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Stosownie do powołanego przepisu, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w trzech sytuacjach, a mianowicie:

1. jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę, 2.w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania,
2. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

W niniejszej sprawie ma zastosowanie przepis pkt 3 powołanego przepisu. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego postępowania, zaś użyty w tym przepisie zwrot "stało się" oznacza wystąpienie przyczyn, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy.

Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn. Do przyczyn tych należy zaliczyć (przykładowo) wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji (postanowienia) przez organ, który wydał tę decyzję, w ramach tzw. samokontroli (art. 54 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), albo w sytuacji wygaśnięcia decyzji (postanowienia), będącej przedmiotem skargi (por. J.P.Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004, s.235 czy T. Woś, H. Knysiak, M. Romańska: Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 495).

W analizowanej sprawie, po wniesieniu przez A.G. skargi do sądu administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia[...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. ostateczną decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Okoliczność ta czyni wydanie wyroku zbędnym, brak jest bowiem przedmiotu tegoż postępowania. Z tych względów uznać należało, iż postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji czyni w konsekwencji z uwagi na przepis art. 60 ppsa bezprzedmiotową ocenę skuteczności zawartego przez pełnomocnika w piśmie z dnia 27 lutego 2008r. oświadczenia o cofnięciu skargi.

Podnieść nadto należy, iż skarżący od wskazanej skargi uiścił wpis sądowy w wysokości 500zł, tymczasem wpis ten, zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 221, poz. 2193), wynosił 200 zł. To zaś oznacza, iż skarżącemu należy zwrócić na jego koszt kwotę 300 zł, stanowiącą różnicę między wpisem uiszczonym (500 zł) a należnym (200zł). Stosownie bowiem do przepisu art. 225 ppsa, opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub części postanowieniem Sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 postanowienia, na podstawie art. 225 tej ustawy w zw. z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaś orzeczono, jak w pkt 2 postanowienia.

P.Pie.