Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. ustalił E. Z. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
W skardze na powyższą decyzję strona skarżąca wniosła o jej uchylenie ze względu na naruszenie art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz naruszenie szeregu przepisów postępowania podatkowego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 23 września 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., powołując się na fakt wydania w dniu [...] r. decyzji uwzględniającej w całości skargę E.Z., wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie na podstawie art. 160 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Ponadto z uwagi na podstawę uwzględnienia skargi w całości organ wniósł o uwzględnienie powyższej okoliczności przy orzekaniu o kosztach postępowania poprzez ich miarkowanie. Do pisma została załączona wskazana powyżej decyzja z dnia [...] r., mocą której Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działając na podstawie art. 54 § 3 powyższej ustawy, uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] r. i decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. oraz umorzył postępowanie w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
W myśl art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swej działalności uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Uwzględnienie skargi w całości poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz umorzenie postępowania w sprawie podatkowej na podstawie wymienionego powyżej przepisu oznacza wyeliminowanie zaskarżonej decyzji będącej przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego z obrotu prawnego.
W rozpoznawanej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. w oparciu o cytowany przepis uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] r. i decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] r. oraz umorzył postępowanie w sprawie.
W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przywołał treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt SK 18/09, stwierdzającego m.in. niezgodność przepisu art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 roku do 31 grudnia 2006 roku, z art. 2 w związku z art. 64 Konstytucji RP i wskazał, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane na podstawie przepisu art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i dotyczyły zobowiązania podatkowego za 2006 rok. W związku z powyższym wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego zachodzi zatem konieczność wyeliminowania tychże decyzji z obrotu prawnego jako wydanych obecnie bez podstawy prawnej.
W ocenie Sądu powyższe działanie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. oznacza, że postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji podlega ono umorzeniu ze względu na brak przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Zasądzając zwrot kosztów postępowania Sąd nie uwzględnił wniosku Dyrektora Izby Skarbowej o miarkowanie ich wysokości. Zasadę miarkowania zwrotu kosztów postępowania sądowego normuje art. 206 p.p.s.a. Stanowi on, że w razie częściowego uwzględnienia skargi Sąd może w uzasadnionych przypadkach zasądzić na rzecz skarżącego od organu tylko część kosztów, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Z uwagi fakt, że organ uwzględnił skargę w całości, Sąd nie mógł nawet rozważać zastosowania tego przepisu (tak też B. Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego" Wydanie I Warszawa 2008 r., s. 441).
AK.