Uzasadnienie
W dniu 19 maja 2010 roku S. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwlokę z tytułu nieterminowej wpłaty zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za maj 2007 roku.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł podatnik złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie bowiem nie jest wstanie ponieść jakichkolwiek kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz akt sprawy wynika, że S. A. wspólnie z żoną oraz dwójka studiujących dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę żony w wysokości 1.100 zł netto oraz stypendiów socjalnych i naukowych otrzymywanych z Uniwersytetu Łódzkiego (800 zł) oraz Politechniki Łódzkiej (850 zł) przez jego studiujące dzieci zamyka się kwotą 2.750 zł netto.
Skarżący wraz z rodziną zamieszkuje w mieszkaniu własnościowym spółdzielczym o powierzchni 54 m2 będącym własnością jego dzieci, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Stałe wydatki eksploatacyjne zamykają się kwotą około 650 zł (czynsz, energia elektryczna, gaz).
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy S. A. wskazała, iż wspólnie z żoną oraz dwójka studiujących dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą 2.750 zł netto. Skarżący wraz z rodziną zamieszkuje w mieszkaniu własnościowym spółdzielczym o powierzchni 54 m2 będącym własnością jego dzieci, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Stałe wydatki eksploatacyjne zamykają się kwotą około 650 zł. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej (500 zł) oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.