Uzasadnienie
E. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak: [...], w przedmiocie opłaty targowej.
Decyzją z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po ponownym rozpatrzeniu skargi E. T. na wyżej wymienioną decyzję, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz na podstawie art. 233 §1 pkt 2 lit. a w związku z art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 15 ust.
- 2 i 2 a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych uwzględniło skargę w całości i uchyliło decyzję własną oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy R. w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w opłacie targowej i umorzyło postępowanie w sprawie.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 1 lutego 2007 roku (niepublik.) w sprawie sygn. akt II FSK 1507/06 w przedmiocie opłaty targowej pobieranej w halach w R. stwierdził, iż "sprzedaż dokonywana w hali, w której nie są organizowane imprezy w postaci targów, aukcji i wystaw, o których mowa w art. 15 ust. 2 a - in fine - u.p.p.l. nie podlega opłacie targowej". Ponadto organ stwierdził, że z urzędu znanym jest mu fakt, iż w przedmiotowej hali nie są organizowane imprezy w postaci targów, aukcji i wystaw, o charakterze "zorganizowanych imprez", jak wskazał NSA, służących "pokazaniu, zaprezentowaniu oferty handlowej, prowadzenie negocjacji, a przy okazji dokonywaniu sprzedaży", tylko jest dokonywana sprzedaż towarów na prowadzonych przez sprzedających stoiskach handlowych.
Wobec powyższego w dniu 27 kwietnia 2007 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. złożyło wniosek o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
W myśli art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono zbędne z przyczyn innych niż cofnięcie skargi lub śmierć strony.
Umorzenie postępowania administracyjnego oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągniecie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne.
Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego, w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia lub też na skutek zdarzeń które zaistniały po wydaniu zaskarżonego orzeczenia, ocena jego legalności jest zbędna.
W rozpoznawanej sprawie zachodzi przypadek bezprzedmiotowości postępowania, rodzący konieczność jego umorzenia. Kluczową dla niniejszego rozstrzygnięcia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], mocą której organ działając w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie. W ten sposób organ administracji publicznej wyeliminował z obrotu prawnego decyzję administracyjną, której uchylenia domagała się strona skarżąca w toczącym się postępowaniu.
W następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji upadły skutki nią wywołane. Brak skutków prawnych wywołanych kwestionowaną przez stronę skarżącą decyzją, sprawia, iż przestał istnieć substrat zaskarżenia, a więc tym samym zbędne (bezprzedmiotowe) jest dalsze postępowanie sądu w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 pkt. 3 p.p.s.a..
O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 p.p.s.a..