Uzasadnienie
W dniu 15 maja 2012 roku F. i J. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] ustalającą skarżącym wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2012 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł skarżąca zwróciła się z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuację finansową. Z uwagi jednak, na to, że jej wniosek o prawo pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu PPF, zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2012 roku referendarz sądowy pozostawił go bez rozpoznania.
W dniu 22 sierpnia 2012 roku do sądu wpłynął urzędowym formularz PPF z wnioskiem skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W swoim wniosku podatniczka wskazał, iż jej sytuacja rodzinna i materialna kształtuje się identycznie jak sytuacja przedstawiona we wniosku o prawo pomocy jej męża, który został rozstrzygnięty pozytywnie. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dodatkowych informacji udzielonych na wezwanie referendarza sądowego przez męża skarżącej wynika, że J. S. wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania są renty pobierane przez oboje małżonków w łącznej wysokości 2.011 zł netto. Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni 80 m2, w którym zamieszkuje wraz z budynkiem gospodarczym położonego na działce o powierzchni 2.600 m2, nie posiada innego majątku. Oboje małżonkowie są osobami poważnie schorowanymi, ponoszącymi wysokie wydatki na leki w kwocie ok. 500 zł miesięcznie.
Udokumentowane miesięczne stałe obciążania ich gospodarstwa domowego zamykają się kwota 811 zł z tym, że blisko 550 zł stanowią koszty spłaty zaciągniętych kredytów konsumpcyjnych oraz kredytu na zakup opału na zimę.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek skarżącej jest zasadny.
Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że J. S. wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania są renty pobierane przez oboje małżonków w łącznej wysokości 2.011 zł netto. Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni 80 m2, w którym zamieszkuje wraz z budynkiem gospodarczym położonego na działce o powierzchni 2.600 m2, nie posiada innego majątku. Oboje małżonkowie są osobami poważnie schorowanymi, ponoszącymi wysokie wydatki na leki w kwocie ok. 500 zł miesięcznie. Udokumentowane miesięczne stałe obciążania ich gospodarstwa domowego zamykają się kwota 811 zł. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 związku z art. 246 § 1 pkt 2 w. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
mk