Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 września 2016 roku pełnomocnik skarżącej – doradca podatkowy Z. A. został wezwany do uiszczenia wpisu w wysokości 1.500 zł od skargi D. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 26 września 2016 roku wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w kwocie powyżej 500 zł, wskazując w uzasadnieniu, że opłacenie całego wpisu wiązałoby się z nadmiernym uszczerbkiem dla skarżącej.
Z uwagi na fakt, że powyższy wniosek nie spełniał wymogów ustawowych, zarządzeniem z dnia 29 września 2016 roku zobowiązano pełnomocnika skarżącej do nadesłania wypełnionego i podpisanego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF), zawierającym oświadczenie o stanie majątkowym i dochodach, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W wykonaniu powyższego wezwania pełnomocnik skarżącej w drodze pisma z dniu 13 października 2016 roku oświadczył, że cofa wniosek skarżącej z dnia 26 września 2016 roku o zwolnienie od kosztów sądowych w kwocie powyżej 500 zł. Do pisma załączono dowód uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.500 zł.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu.
Zgodnie z art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej jako: "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie postępowania sądowoadministracyjnego na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Stosownie zaś do art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 26 września 2016 roku wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w kwocie powyżej 500 zł, a następnie w drodze pisma z dnia 13 października 2016 roku oświadczył, że cofa wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, potwierdzając fakt uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1.500 zł.
W tej sytuacji należało uznać, że cofnięcie przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy uczyniło bezprzedmiotowym postępowanie w zakresie nim objętym, zachodzi bowiem brak przedmiotu rozpoznania. Jest to zatem sytuacja, o której stanowi powołany wyżej art. 249a p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Ake.