Uzasadnienie
3 I SA/Łd 727/03
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. na podstawie art.207 § 1 i 2 oraz art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa/Dz.U. nr 137 poz.926 z późn. zm./, art. 262, art. 262 1 § 1 i art.265 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny/Dz.U. nr 75 z 2001r. poz.802 z późn. zm./ umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku J.O. o zmianę decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] w oparciu o art. 265 1 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż w dniu 23 września 2002 J.O. jednocześnie złożył wniosek o zmianę decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] w oparciu o art. 265 1 § 1 ustawy Kodeks celny oraz skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na tę samą decyzję. Zdaniem organu wniesienie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego wyłącza możliwość jej weryfikacji w postępowaniu administracyjnym za wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sadzie Administracyjnym.
Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. na podstawie art.233 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa/Dz.U. nr 137 poz.926/oraz art. 262 i art. 262 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J.O. wniósł o uchylenie kwestionowanej decyzji podnosząc zarzut naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej i art.262 Kodeksu celnego przez wadliwą ich interpretację i niewłaściwe zastosowanie. W ocenie skarżącego brak jest przeszkód prawnych do prowadzenia dwutorowego postępowania w celu weryfikacji kwestionowanej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy podnieść, że stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wykonywania administracji publicznej oznacza sądową kontrolę zgodności z prawem (legalności) działalności administracji publicznej (art. 1 § 2 powołanej ustawy).
W ramach tej kontroli sąd administracyjny ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono przepisów postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.
Skarga jest zasadna choć nie z powodów w niej przytoczonych. Sąd w tym składzie podziela pogląd prawny wyrażony w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji, iż po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego wykluczona jest możliwość wszczęcia przez organy administracji publicznej postępowania w celu zmiany, uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji. Wyjątek w tym zakresie stanowił (w ówczesnym stanie prawnym) jedynie przepis art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Pogląd taki ugruntowany jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jak też w doktrynie.
Niezależnie jednak od powyższego należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wydana w efekcie naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Organ administracji publicznej nie poczynił precyzyjnych ustaleń co do dat złożenia wniosku o zmianę decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] w oparciu o art. 265 1 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny oraz skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Okoliczność ta ma zasadnicze znaczenie dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Jak wcześniej wskazano wewnętrzny tryb weryfikacji decyzji ostatecznej przez organy administracji publicznej wykluczony jest, jeśli taki wniosek zostanie złożony po wniesieniu skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jeśli zaś wniosek o zmianę decyzji wpłynął przed złożeniem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego to brak jest przeszkód prawnych do nadania mu biegu. W takiej sytuacji występowała niedopuszczalność wniesienia skargi do Naczelnego Sadu Administracyjnego określona w art. 35 ust. 4 powołanej ustawy o NSA.
Wniosek o zmianę decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] datowany jest przez autora na dzień 23 września 2002 r. i został nadany przesyłką pocztową. W aktach postępowania brak jest koperty zawierającej ten wniosek jak również adnotacji kiedy przesyłka została nadana. Nie można zatem wykluczyć, że nadana została w dniu 23 września 2002 r. Tymczasem skarga na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] została wniesiona w dniu 24 września 2002 r. (akta 3 I S.A. 1913/02).
Brak precyzyjnych ustaleń co dat złożenia skargi oraz wniosku powoduje konieczność uchylenia zaskarżonych decyzji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uchylił zaskarżoną decyzję.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy.
W ramach ponownego rozpatrzenia sprawy organ celny winien poczynić ustalenia w kierunku wskazanym powyżej a także ustalić jaki jest efekt postępowania w sprawie 3 I S.A. 1913/02 i jaki może mieć wpływ na postępowanie administracyjne.